Typ D
| Kōryūs im Trockendock in Kure (Oktober 1945) |
| Schiffsdaten |
| Land |
Japan Japan |
| Schiffsart |
Kleinst-U-Boot |
| Gebaute Einheiten |
115 |
| Dienstzeit |
1944 bis 1945 |
|
| Schiffsmaße und Besatzung |
| Länge |
26,21 m (Lüa) |
| Breite |
2,04 m |
| Tiefgang (max.) |
2,00 m |
| Verdrängung |
59,3 t |
| |
| Besatzung |
5 Mann |
|
| Maschinenanlage |
| Maschine |
1 × Dieselmotor 1 × Elektromotor |
| MaschinenleistungVorlage:Infobox Schiff/Wartung/Leistungsformat |
Diesel: 150 PS Elektro: 600 PS |
| Propeller |
2 gegenläufige |
|
| Einsatzdaten U-Boot |
| Aktionsradius |
aufgetaucht: 1000 NM bei 8 kn getaucht: 320 NM bei 6 kn sm |
| Tauchtiefe, max. |
100 m |
Höchst- geschwindigkeit getaucht |
18,5 kn (34 km/h) |
Höchst- geschwindigkeit aufgetaucht |
8,0 kn (15 km/h) |
|
|
| Bewaffnung |
|
2 × Torpedorohre ⌀ 45 cm (2 Torpedos Typ 98) |
|
Die U-Boot-Klasse Typ D (japanisch 甲標的丁型[潜水艦] kō-hyōteki tei-gata [sensuikan], deutsch ‚Zielscheibe A, Typ-D[-U-Boot]‘) bzw. Kōryū (蛟竜/蛟龍, „[Wasser-]drache“, im übertragenen Sinne auch etwa „verkanntes Genie“) genannt, war eine Klasse in Serie produzierter Kleinst-U-Boote der Kaiserlich Japanischen Marine. Sie ging aus dem 1943 entwickelten Typ C hervor, kam jedoch vor dem Kriegsende nicht mehr zum Einsatz.