Auf den Tod eines Zechers

Do hen sie mer e Ma vergrabe.
’s isch schad für sini bsundre Gabe.
Gang, wo de witt, suech no so ein!
Sel isch verbei, de findsch mer kein.

In alle Dörfere her und hi
se het er gluegt vo Hus zue Hus:
hangt nienen echt e Sternen us?

     Er isch e freche Ritter gsi.

se het er g’frogt enanderno:
„sin Leuen oder Bäre do?“

     E guete Christ sel isch er gsi.
In alle Dörfere her und hi

zuem Chrüez si stille Bueßgang g’macht.

     Si Namen isch in Stadt und Land
bi große Here wohl bikannt.
Si allerliebsti Cumpanie

Iez schloft er und weiß nüt dervo,
es chunnt e Zit, gohts Alle so.