D Sonn- und Mau’fanger


[238]

D Sonn- und Mau'fanger.

Däaffat mi koin Lugnar schealta,
Wenn i sag, as hä der Bussa[1]
Môl a Jungs voar alti Zealta[2]
Gworfa hinter Altha[3] dussa.

5
Saget it: „Was luigt dear Silli?“[4]

Want er s Rätsle inna weara?
Seahnt, der Aischterbearg[5] isch ’s Fülli
Und der Bussa d Füllamäahra.

Und deam Fülli hôt ui d Sonna,

10
Wenn se drübert num ischt ganga,

Äll Täg s Hôr vom Buckel bronna,
Denn dött danna wills nia ranga.[6]

Und so haunt dia obri Gwalta
In der guata Gmoi’d von Altha

15
Zletschta Rôt im Rôthous ghalta,

Wia ma’ d Sach könnt andrischt gstalta

[239] Und am Bearg der Dürre wehra,
Seit dô älli Früchta dôrret
Und seall d Weackaldurabeera[7]

20
An die Boscha zema[8] gschmôrret.


Sitzet um da Tisch dia Richter
Z halba sechse schau’ am Morga,
Uff die Stirna, uff die Gsichter
Vola Runzla von de Sorga.

25
Sait der Schultas: „Mit Exküse,

Sonn und Mau’, dia muaß ma’ fanga!“
„„Ei’verstanda!““ schreit der Nyse,[9]
„„I gi s Gara hear und d Stanga!““

Sait dr Schultas: „Zaischta[10] d Sonna,

30
Dui hôt mit em Fülle d Lusi;[11]

Haunt mer dui, ischt ällas gwonna,
Denn der Mau’ lauft nô, dear Fusi.[12]

Und mer want glei boidi sperra
Uff da Turn ins Uhrahäusle.

35
Und miar sieba Weatterherra,

Miar regiaret d Wealt nôch weisle!“

[240] Und se thant voar Freud jetz lacha –
Wear wött dô au s Lacha spara,
Wemma’ s Weatter seall ka’ macha

40
Und äll Jôhr en Schnitt, en rara?


Woidle[13] stauhnt an diesem[14] Morga
Sonnajäger ganze Schara
Lang voar Tag im Busch verborga
Uffam Bearg mit iahram Gara.

45
Wo-n-as tagat, weads en bänger

Und a menger hätt gean ghoufet;[15]
Aber s dräut en s Schulza Finger,
Und so trout se koiner z schnoufet.

Môjaschtetisch steigt ui d Sonna

50
Hintram Bearg rouf gega s Gara,

Und der Schultas schreit: „S ischt gwonna,
Hebet fescht und launt it fahra!“

Doch dô will koi’ Heba batta,[16]
S Schulza’namt fangt ana’ kratza

55
Und a’ fluacha: „Kriasakratta,

Kroutsalôt und Leabarspatza!

[241] Jetz, was ischt denn dô gauh’ gwicha“
„„O der Bearg,““ sait Büttelhansi.
„So? Nôch muaß man pfähla, picha,

60
Moara[17] gôhts glei wieder an sie.“[18]


Um da Bearg rum schlet ma’ Pfoschta,
Soilats a’[19] und thuats pitschiara
Und zua älli deani Koschta
Au noh d Frucht verunganiara.

65
Endli wead as wieder Dämmer[20]

Und der Schultas reit sein Schimmel,
Daß as desmôl gang it schlimmer,
Visatiart er Erd und Himmel.

Und so steckt ma’ wieder Stanga

70
Uff da Bearg und hängt nôch s Gara

An dia Stanga, so muaß langa,
D Sonna nei’ ins Gara fahra.

Hui! dô scheut der Schimmel d Gluata
Von der Sonn, springt na dur d Hecka,

75
Dunta siehscht da Schultas bluata

Und sein Schimmel gar verrecka!

[242] Und der Büttel, dear ischt bissa,
Und der Bau’wat[21] hinta bacha,[22]
S Gara souber zema grissa -

80
Soll ma’ heina, soll ma’ lacha?


„Haunt er mi im Häusli dinna?“
Hôt jetz d Sonna spöttisch glachat
Und dernô noh mit ra Zenna[23]
Übram Bearg en Hopser gmachat.

85
Und wo nô der Mau’ ischt komma,

Thuat er au so Äugla macha.
Guckt er füri hinter Pflumma,[24]
Siehscht a heu’t noh drübert lacha.



  1. ↑ Der Berg bei Riedlingen.
  2. ↑ Zeiten.
  3. ↑ Altheim bei Riedlingen.
  4. ↑ Aus Basilius.
  5. ↑ Österberg, Hügel nordwestlich vom Bussen.
  6. ↑ Regnen.
  7. ↑ Wacholderbeeren.
  8. ↑ Zusammen.
  9. ↑ Dionys.
  10. ↑ Zuerst.
  11. ↑ Ihr Vergnügen.
  12. ↑ Weibernarr.
  13. ↑ Hurtig.
  14. ↑ Am anderen.
  15. ↑ Wäre gern zurückgegangen.
  16. ↑ Nützen.
  17. ↑ Morgen.
  18. ↑ Die Sonne.
  19. ↑ Bindet sie mit Stricken.
  20. ↑ Dämmerung.
  21. ↑ Flurschütz.
  22. ↑ Geschlagen.
  23. ↑ Spottgebärde.
  24. ↑ Pflummern, Dorf bei Riedlingen.