Der Schreck auf dem Kirschbaum (Rottmann)

[250]
 Der Schreck auf dem Kirschbaum.


     Der Michel, der hott uff em Keerschbam geseß
Unn hott mit de Keere lo Knebbercher[1] geß.
Do kimmt det Hannickelche, sei kläner Bu, erbei
Unn duht an dem Baam gott’s jämmerliche Schrei.

5
     „No, watt iß dann?“ rieft de Michel eraab zu dehm Kinn.

Ach Vatter, kummt erunner, awer hoordig unn geschwinn!
Mei Allmirer[2] leit in ehrer Aushallstuh
Unn sieht aus, aß wie en Dores[3] – unn ehr Aue, die sinn zu!“

     „Schwernothser Krobbsack! dattste nor verreckst,

10
Woste meich eso uff dem Bam elo verschreckst!

Kumm eich enunner, eich breche D’rsch Knick!
Eich honn werrlich gemähnt: Uhs Kuh, die wär dick!“


  1. unveredelte Kirschen.
  2. Großmutter.
  3. wie eine Todte.