Die Deputation


[158]

Die Deputation.
(Pfälzisch.)



Die Bäuch, die Bäuch, die dicke Bäuch,
Die Bäuch sin unser Schade!
’S wär besser werrlich, sag ich Euch,
Mir Bäcker hädde gar keen Bäuch

5
     Keen Backe un keen Wade!


Noch Billigkeit un noch Vernunft
Is unser Tax zu nieder:
Drum war auch unser ganzi Zunft
Bei ihrer letschte Zsammekunft

10
     Als wie een Mann darwider.


Mir sage unserm Zunftschkriwent:
„Jetz Alder schpitz dein Fedder,
„Schreib daß mer nimmer lewe könnt,
„Mach e Lamento ohne End,

15
     „Sunscht hol dich’s Dunnerwetter:“


Er hot gedhan sein Schuldigkeit,
Die Schrift war schier zum Flenne,
So kläglich wie die dheuer Zeit,
E Chrischt, e Judd, e Derk, e Heid

20
     Hätt sich erbarme könne.


Mir knöchle siewe Mann eraus,
Zufällig lauder Dicke;
Die gehn zum Präsident in’s Haus
Un rücke mit der Bittschrift raus

25
     Un denke ’s durchzudrücke.


Was hot der Präsident gedhan?
Er lest die Schrift un lächelt:
„Ihr Herrn, guckt Euch nor selwer an;
„Euch sieht mer doch keen Mangel an; –“

30
     Des war nig gut geknöchelt!


Mir gucke an uns in der Rund, –
Do war nix mehr zu mache;
Mir Fetzekerl, all kugelrund,
E Jeder wiegt dreihunnert Pund!

35
     Mir mußte selwer lache.


Drum noch e Mol: die Bäuch, die Bäuch,
Die Bäuch sin unser Schade!
’S wär besser werrlich, sag ich Euch,
Mir Bäcker hädde gar keen Bäuch,

40
     Keen Backe un keen Wade!
K. G. Nadler.