Die Marktschuhe (Rottmann)

[14]
 Die Marktschuhe.


     Oh, hätt datt doch die Pestelenz
Datt Schuhminsch lo vunn Permesenz!

     Eich hatt m’r vor de Märdesmaart[1]
Nein Bazze Geld sesamm gespart,

5
Unn kaafe bei-em,[2] vor se danze,

Meer Schuh dervor – recht scheene ganze.
Die harr eich norest[3] ähmol an,
Do war aag schunn käh Suhl[4] meh dran;
Unn Vorerblaad, Quadehr unn Kabbe

10
Koorzheiligklän[5] unn laurer Labbe.


     Eich daagt: „Nau waart!“ – Dett Johr dernoh[6]
War aag mei Schuhminsch wierer do
Unn hatt sei Schuhe, so wie immer,
Lo leihe[7] uff der Erd erimmer.[8]

15
Do sahr eich: „Heh! hot Der’t gehoort?[9]

„Watt hoot Dehr meich so angefohrt?“[10]
Unn sahr-em dann alt[11] rund eraus,
So säh-et mit de Schuhe aus.

[15]
     Doruff fung[12] nau datt Schuhminsch an
20
Unn hoot alt helle Läch geschlahn[13]

Unn saht: „Mei liewes Kind, deh Schaare[14]
Häst Dau D’r kinne leicht erspaare;
Häst Dau die Schuh nitt angedohn,
Dau häst se kinne ewig hoon.

25
Die sinn gemach, vor-se-verkaafe,

Unn nit vor drinn erimm se laafe.“


  1. ↑ Martinsmarkt.
  2. ↑ bei ihm.
  3. ↑ nur.
  4. ↑ Sohle.
  5. ↑ total zerrissen.
  6. ↑ im folgenden Jahre.
  7. ↑ liegen.
  8. ↑ herum.
  9. ↑ habt Ihr’s gehört?
  10. ↑ angeführt, betrogen.
  11. ↑ als.
  12. ↑ fing.
  13. ↑ hell auf gelacht.
  14. ↑ Schaden.