Die Marktschuhe (Rottmann)

[14]
 Die Marktschuhe.


     Oh, hätt datt doch die Pestelenz
Datt Schuhminsch lo vunn Permesenz!

     Eich hatt m’r vor de Märdesmaart[1]
Nein Bazze Geld sesamm gespart,

5
Unn kaafe bei-em,[2] vor se danze,

Meer Schuh dervor – recht scheene ganze.
Die harr eich norest[3] ähmol an,
Do war aag schunn käh Suhl[4] meh dran;
Unn Vorerblaad, Quadehr unn Kabbe

10
Koorzheiligklän[5] unn laurer Labbe.


     Eich daagt: „Nau waart!“ – Dett Johr dernoh[6]
War aag mei Schuhminsch wierer do
Unn hatt sei Schuhe, so wie immer,
Lo leihe[7] uff der Erd erimmer.[8]

15
Do sahr eich: „Heh! hot Der’t gehoort?[9]

„Watt hoot Dehr meich so angefohrt?“[10]
Unn sahr-em dann alt[11] rund eraus,
So säh-et mit de Schuhe aus.

[15]
     Doruff fung[12] nau datt Schuhminsch an
20
Unn hoot alt helle Läch geschlahn[13]

Unn saht: „Mei liewes Kind, deh Schaare[14]
Häst Dau D’r kinne leicht erspaare;
Häst Dau die Schuh nitt angedohn,
Dau häst se kinne ewig hoon.

25
Die sinn gemach, vor-se-verkaafe,

Unn nit vor drinn erimm se laafe.“


  1. Martinsmarkt.
  2. bei ihm.
  3. nur.
  4. Sohle.
  5. total zerrissen.
  6. im folgenden Jahre.
  7. liegen.
  8. herum.
  9. habt Ihr’s gehört?
  10. angeführt, betrogen.
  11. als.
  12. fing.
  13. hell auf gelacht.
  14. Schaden.