Frühling und Herbst (Michel Buck)



[104]

Frühling und Herbst.

Wenn i s Bluascht[1] sieh ab de Zwei[2]
Falla, wead mer s Heaz ganz moudrig,[3]
Trutz em Môja kalt und schoudrig,
Oeb[4] der Taud im Gata sei.

5
Doch der Taud, ear ist nu’ Schei’,

S wachset Aepfel um da Gacka,[5]
Und mit rausarauti Backa
Lacht der Herbscht beim Fenschter rei’.



  1. Blüte.
  2. Von den Zweigen.
  3. Unpaß.
  4. Als ob.
  5. Um den zurückgebliebenen Blütenknopf.