Im Aprölla 1879


[126]

Im Aprölla 1879.

Wear s Grüa’ verroicht, dea preis i wäger glückle,
Ihm scheint ussam kräutergrüana Gätle
De geali Millstöck[1] rous so appatickle
Wia d Ochsa’auga dinna im Spinätle.

5
Deam schlaet d Finka wieder in de Boscha,

Derzua noh d Amsla, d Droschtla, d Nachtigalla!
Wia heancht[2] as doch so schö’ und koscht koin Groscha,
Weam sott a sötti Musing gauh’ it gfalla?

Beifalter siehscht dur d Lüfta luschtig fliaga,

10
Pfôgaugete,[3] Blôgflüglate[4] und Schiller,

Und hunta uff de Bluama dött se wiaga
Im Sonnaschei’ de kleini weißi Müller.[5]

[127] I aber los uff sealli Gläsla oi’zig,
Wo an de Fäda klinglat duß im Gata

15
Und s Spatzavolk verjaicha müaßet, s koi’zig[6] -

Se gant au gar en so en Klang, en zata.

Wenn d Leut schau’ über meine Thema’[7] lachet,
I hair dô doch, was diesi[8] äll it hairet,
Weisingena,[9] dia koinar nôchi machet

20
Und dia wia s Hoimwaih miar as Heaz versaihret.[10]


Doch zruck in d Wealt! Ka’n i des Gläslaklingla
Und was as saga will jô doch it fassa!
Jetz hair i Zugamichla d Säagas[11] dengla
Und Schreinersmartis Karra goura[12] uff der Gassa.


  1. ↑ Löwenzahn.
  2. ↑ Tönt.
  3. ↑ Pfauenaugen.
  4. ↑ Blaugeflügelte.
  5. ↑ Kohlweißlinge.
  6. ↑ Nichtsnutzig.
  7. ↑ Phantasien.
  8. ↑ Jene.
  9. ↑ Weisen.
  10. ↑ Verwunden.
  11. ↑ Sense.
  12. ↑ Knarren.