Nach dr grußen Hochzig


[37]

Nach dr grußen Hochzig.[1]

Frau:

     Här Schorsche, war mer mant net bies,
Ich musses dr zunt man sahn:
Meine Hemmeder sän in Schunungshaus,
Drim hohich ah käns ahn.

Mann:

     Na loß! Mir giehts net besser ahm
Sechs kann sich wull zutrahn.
Ich hoh drim, dasses käner merkt,
Diessen Schtiehkrohng imgetahn.

  1. Aus Wilhelm Lohrengel’s „In dr Lieschtunne.“