Arcecius, Beiname des Mercurius auf der Inschrift CIL III 5768: in h(onorem) d(omus) d(ivinae) deo Mercurio Arcecio ex voto aram posuit Severius Severianus [b(ene)f(iciarius)] co(n)s(ularis) leg(ionis) III Itali[c(ae)] Gordian(ae), also aus den J. 238–244; vgl. Deycks Rh. Jahrb. XIX 27. Becker ebd. XXI 180. L/LI 167. Hettner Die röm. Steindenkmäler d. Mus. zu Trier (1893) S. 48 zu nr. 73. Als Fundort der angeführten Inschrift wird Bregenz am Bodensee angegeben (vgl. auch Bergmann S.-Ber. Akad. Wien VII 1851, 219ff.); er ist vielmehr Briançonnet (Alpes Maritimes, cant. Saint-Auban, CIL XII p. 8), vgl. J. Becker Rhein. Jahrb. L 167.
Nachträge und Berichtigungen
[Abschnitt korrekturlesen]
- S. 431, 27 zum Art. Arcecius:
Die Ortsangabe Briançonnet ist falsch. Vgl. den Artikel Brigomagenses Bd. III S. 852 und Keune Korr.-Bl. d. Westd. Ztschr. 1897, 82ff.
[Obwohl der Verfasser des Artikels noch nicht über 70 Jahre verstorben ist († 2014), ist der Artikel gemeinfrei, da er – soweit wie hier angezeigt – keine Schöpfungshöhe aufweist. Näheres dazu unter w:Schöpfungshöhe. Bist du anderer Meinung, nutze bitte die Diskussionsseite dieses Artikels.][Abschnitt korrekturlesen]
Arcecius
Epiklese des Merkur. (K) S I.
[Hans Gärtner. ]