422 a) Iul(ius) Proculus, v(ir) p(erfectissimus), proc(urator) agens vice proco(n)s(ulis) (der Provinz Asia) ex [c]aelesti dignatione eius, nämlich des Kaisers Tacitus im J. 276; sacrae religionis eius antistes, womit der Archiereus von Asia gemeint ist, Inschr. von Ephesus. J. Keil Forsch. in Ephes. III 110, 20 = Ann. épigr. 1924, 70. Zur Einsetzung kaiserlicher Procuratoren an Stelle der Proconsuln von Asia in der Zeit nach Gallienus vgl. auch P. Lambrechts La composition du sénat rom. de Septime Sévère à Dioclétien (1937), 101.
Nachträge und Berichtigungen
[Abschnitt korrekturlesen]
422a) S VII, s. [416a]).
[416a]) (K) Iul(ius) Proculus, Prokurator und Archiereus der Provinz Asia im J. 276 n. Chr. S VII.