RE:Lambri

Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft
unvollständig  
Dieser Text ist noch nicht vollständig. Hilf mit, ihn aus der angegebenen Quelle zu vervollständigen! Allgemeine Hinweise dazu findest du in der Einführung.
Ort
Band XII,1 (1924) S. 543
Bildergalerie
Register XII,1 Register l
Link für WP   
* {{RE|XII,1|543||Lambri|[[REAutor]]|RE:Lambri}}        

Lambri [...] Lambri, Name eines Viens, erst für das J. 575 n. Chr. bezeugt durch Gregor. Turon. hist. Franc. IV 51 (Mon. Germ. Script, rer. Meroving. I 1 p. 187): tune egressus (Chilpericus) a Thor-naco (Tumaco (= Tournai)] cum uxerre [sua] et filiis [ac populo] eum (Sigibertum) vestitum [vestibus ornatis] apud Lambrus vicum sepelivit, später wurde der Leichnam überführt nach Soissons [aus Gregor.: Liber hist. Franc. 32 in Mon. Germ. Script, rer. Merov. II p. 296, 297]. Lambrus ist vulgäre Schreibung statt Lambros, und dies ist der (neben dem Locativus) zur Ortsbezeichnung in jener Zeit als ,Normalkasus‘ bräuchliche Accu-sativus (s. Krusch Mon. Germ. Script, rer. Meroving. I Index gramm. p. 941f. 952 und Art. S e 11 i). Aus Lambros ist der heutige Name des Ortes Lambres bei Douai im Départ, du Nord [Andree Handatlas 86 Rückseite A 2] entstanden. - Holder Altcelt Sprachschatz II 129 (Lamberus). Gröhl er Urspr. und Bedeut, der franz. Ortsnam. I (1913) 211, der, mit Holder, auch einen zweiten Ortsnamen Lambres aus dem Départ. Pas-de-Calais auf den (keltischen) Personennamen Lamberus zurückführt.

[Keune. ]