Leontis (Λεωντίς in den Inschriften, Λεοντίς bei Harpokr. Pollux. Xen. hell. II 4, 27), eine der zehn von Kleisthenes eingerichteten attischen Phylen, die in der offiziellen Reihenfolge an vierter Stelle stand, während sie Poll. VIII 110 an siebter Stelle angeführt wird; ihre Angehörigen werden bei (Dem.) LVIII 18 und LIX 29 bezeichnet als Λεωντίδαι. Nach dem Schol. Patm. (Bull. hell. I 148) zu Dem. LIV 7 war sie nach Λεώς, dem Sohne des Orpheus, genannt. Im 4. Jhdt. v. Chr. umfaßte sie die Demen Αἰθαλίδαι, Ἀλιμοῦς, Δειράδες, 'Σκάλη, Εὐπυρίδαι, Κηττός, Κολωνός, Κρωπίδαι, Λευκονόη, Παιονίδαι, Πήληκες, Ποταμός, Σχαμβωνίδαι, Σούνιον, Ὑβάδαι, Φρεάρριοι, Χολλεῖδαι (vgl. v. Schoeffer Art. {{Polytonisch|Δήμοι}} o. Bd. V S. 22–122). Im Index zu IG III ist Ἐλεούσιοι irrtümlich angeführt, denn IG III 1067 ist bemerkt, daß Ἐλεούσιοι zur Hippothontis gehörte; statt Σούνιον erscheint Οἰον angeführt (vgl. IG III 1076). S. den Art. Φυλή. Außerhalb Athens wird in Priene (Inschr. von Pr. 248) die φυλὴ ἡ Λεωντίς erwähnt.