S Nähnis Strofred


[112]

S Nähnis[1] Strôfred.

Der Winter ischt koi’ Winter maih,
Der Früahling louter Schmotz und Schnai,
Der Sommer auhne[2] Heu und Klai,
     Ischt des a Waih!

5
Z Michöli[3] sind jetz d Bluama schau’

Vom Reif verbrennt, ischt brau’ der Zau’.
Wear ka’ dia Zeita noh verstau’?
     Wa hau’ mer thau’?

Jetz hau’ mer Eins[4] anstatt em Staub

10
Und Beasareis anstatt em Laub!

D Wealt abat[5] mächtig, wieni glaub,
     Und, mit Verlaub,

[113] Was möcht am Elend schuldig sei’?
Der überaltat Sonnaschei’?

15
Gealt,[6] eusa Herrgatt obadrei’?

     I bild mers ei’!

O Menschawealt, so überglaihrt,
Wia bischt du doch so ganz verkaihrt!
Du hôscht di seall uffs Mark versaihrt, [7]

20
     Du seall! Hôsch ghairt?


Dei’ Übermuot, des ischt der Queall,
Dei’ Gscheidi, merk ders, du Rebeall,
Dia gearbt der jetz dei’ sündigs Feall,
     Jetz hilf der seall!


  1. ↑ Großvaters.
  2. ↑ Ohne.
  3. ↑ 29. Sep.
  4. ↑ Eis.
  5. ↑ Geht abwärts.
  6. ↑ Gelt, nicht wahr.
  7. ↑ Versehrt.