abnegāre (Konjugation) (Latein)
- zurück zu abnegare
| Infinitive |
|
Infinitiv Präsens |
Infinitiv Perfekt |
Infinitiv Futur |
| Aktiv |
abnegāre |
abnegāvisse |
abnegātūrum, -am, -um esse |
| Passiv |
abnegārī |
abnegātum, -am, -um esse |
abnegātum īrī |
| Partizipien |
|
Präsens Aktiv |
Perfekt Passiv |
Futur Aktiv |
| abnegāns |
abnegātus, -a, -um |
abnegātūrus, -a, -um |
| Gerundium, Gerundivum, Supina |
| Gerundium |
Gerundivum |
Supinum I |
Supinum II |
| abnegandī |
abnegandus, -a, -um |
abnegātum |
abnegātū |
Imperativ
| Person |
Präsens |
Futur |
| Aktiv |
Passiv |
Aktiv |
Passiv |
| Sg. 2. Pers. |
abnegā! |
— |
abnegātō! |
— |
| Sg. 3. Pers. |
|
|
abnegātō! |
— |
| Pl. 2. Pers. |
abnegāte! |
— |
abnegātōte! |
|
| Pl. 3. Pers. |
|
|
abnegantō! |
— |
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
abnegō |
abnegem |
— |
— |
| Sg. 2. Pers. |
abnegās |
abnegēs |
— |
— |
| Sg. 3. Pers. |
abnegat |
abneget |
abnegātur |
abnegētur |
| Pl. 1. Pers. |
abnegāmus |
abnegēmus |
— |
— |
| Pl. 2. Pers. |
abnegātis |
abnegētis |
— |
— |
| Pl. 3. Pers. |
abnegant |
abnegent |
abnegantur |
abnegentur |
| Text |
| Imperfekt |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
abnegābam |
abnegārem |
— |
— |
| Sg. 2. Pers. |
abnegābās |
abnegārēs |
— |
— |
| Sg. 3. Pers. |
abnegābat |
abnegāret |
abnegābātur |
abnegārētur |
| Pl. 1. Pers. |
abnegābāmus |
abnegārēmus |
— |
— |
| Pl. 2. Pers. |
abnegābātis |
abnegārētis |
— |
— |
| Pl. 3. Pers. |
abnegābant |
abnegārent |
abnegābantur |
abnegārentur |
| Text |
| Futur I |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
abnegābō |
|
— |
|
| Sg. 2. Pers. |
abnegābis |
— |
| Sg. 3. Pers. |
abnegābit |
abnegābitur |
| Pl. 1. Pers. |
abnegābimus |
— |
| Pl. 2. Pers. |
abnegābitis |
— |
| Pl. 3. Pers. |
abnegābunt |
abnegābuntur |
| Text |
| Perfekt |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
abnegāvī |
abnegāverim |
— |
— |
| Sg. 2. Pers. |
abnegāvistī |
abnegāveris |
— |
— |
| Sg. 3. Pers. |
abnegāvit |
abnegāverit |
abnegātus, -a, -um est |
abnegātus, -a, -um sit |
| Pl. 1. Pers. |
abnegāvimus |
abnegāverimus |
— |
— |
| Pl. 2. Pers. |
abnegāvistis |
abnegāveritis |
— |
— |
| Pl. 3. Pers. |
abnegāvērunt |
abnegāverint |
abnegātī, -ae, -a sunt |
abnegātī, -ae, -a sint |
| Text |
| Plusquamperfekt |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
abnegāveram |
abnegāvissem |
— |
— |
| Sg. 2. Pers. |
abnegāverās |
abnegāvissēs |
— |
— |
| Sg. 3. Pers. |
abnegāverat |
abnegāvisset |
abnegātus, -a, -um erat |
abnegātus, -a, -um esset |
| Pl. 1. Pers. |
abnegāverāmus |
abnegāvissēmus |
— |
— |
| Pl. 2. Pers. |
abnegāverātis |
abnegāvissētis |
— |
— |
| Pl. 3. Pers. |
abnegāverant |
abnegāvissent |
abnegātī, -ae, -a erant |
abnegātī, -ae, -a essent |
| Text |
| Futur II |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
abnegāverō |
|
— |
|
| Sg. 2. Pers. |
abnegāveris |
— |
| Sg. 3. Pers. |
abnegāverit |
abnegātus, -a, -um erit |
| Pl. 1. Pers. |
abnegāverimus |
— |
| Pl. 2. Pers. |
abnegāveritis |
— |
| Pl. 3. Pers. |
abnegāverint |
abnegātī, -ae, -a erunt |