afterreden (Konjugation) (Deutsch)
- zurück zu afterreden
Infinitive und Partizipien
| (nichterweiterte) Infinitive |
|
Infinitiv Präsens |
Infinitiv Perfekt |
| Aktiv |
afterreden |
aftergeredet haben |
| Vorgangspassiv |
— |
— |
| Zustandspassiv |
— |
— |
| erweiterte Infinitive |
| Aktiv |
zu afterreden |
aftergeredet zu haben |
| Vorgangspassiv |
— |
— |
| Zustandspassiv |
— |
— |
| Partizipien |
| Präsens Aktiv |
Perfekt Passiv |
Gerundivum nur attributive Verwendung |
| afterredend |
aftergeredet |
— |
| Flexion der Verbaladjektive |
| Flexion:afterredend |
— |
— |
Imperativ
| Imperative |
|
Präsens Aktiv |
Präsens Vorgangspassiv |
Präsens Zustandspassiv |
Perfekt Aktiv |
Perfekt Vorgangspassiv |
Perfekt Zustandspassiv |
| 2. Person Singular |
afterrede! afterred! |
— |
— |
ungebräuchlich: habe aftergeredet! |
— |
— |
| 2. Person Plural |
afterredet! |
— |
— |
ungebräuchlich: habt aftergeredet! |
— |
— |
| Höflichkeitsform |
afterreden Sie! |
— |
— |
ungebräuchlich: haben Sie aftergeredet! |
— |
— |
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Indikativ |
Konjunktiv I |
| 1. Person Singular |
ich afterrede |
ich afterrede |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du afterredest |
du afterredest |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es afterredet |
er/sie/es afterrede |
es wird aftergeredet |
es werde aftergeredet |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir afterreden |
wir afterreden |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr afterredet |
ihr afterredet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie afterreden |
sie afterreden |
— |
— |
— |
— |
| |
| Präteritum |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv II |
| 1. Person Singular |
ich afterredete |
ich afterredete |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du afterredetest |
du afterredetest |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es afterredete |
er/sie/es afterredete |
es wurde aftergeredet |
es würde aftergeredet |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir afterredeten |
wir afterredeten |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr afterredetet |
ihr afterredetet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie afterredeten |
sie afterredeten |
— |
— |
— |
— |
| |
| Perfekt |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Indikativ |
Konjunktiv I |
| 1. Person Singular |
ich habe aftergeredet |
ich habe aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du hast aftergeredet |
du habest aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es hat aftergeredet |
er/sie/es habe aftergeredet |
es ist aftergeredet worden |
es sei aftergeredet worden |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir haben aftergeredet |
wir haben aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr habt aftergeredet |
ihr habet aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie haben aftergeredet |
sie haben aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| |
| Plusquamperfekt |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv II |
| 1. Person Singular |
ich hatte aftergeredet |
ich hätte aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du hattest aftergeredet |
du hättest aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es hatte aftergeredet |
er/sie/es hätte aftergeredet |
es war aftergeredet worden |
es wäre aftergeredet worden |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir hatten aftergeredet |
wir hätten aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr hattet aftergeredet |
ihr hättet aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie hatten aftergeredet |
sie hätten aftergeredet |
— |
— |
— |
— |
| |
| Futur I |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
| 1. Person Singular |
ich werde afterreden |
ich werde afterreden |
ich würde afterreden |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du wirst afterreden |
du werdest afterreden |
du würdest afterreden |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es wird afterreden |
er/sie/es werde afterreden |
er/sie/es würde afterreden |
es wird aftergeredet werden |
es werde aftergeredet werden |
es würde aftergeredet werden |
— |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir werden afterreden |
wir werden afterreden |
wir würden afterreden |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr werdet afterreden |
ihr werdet afterreden |
ihr würdet afterreden |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie werden afterreden |
sie werden afterreden |
sie würden afterreden |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| |
| Futur II |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
| 1. Person Singular |
ich werde aftergeredet haben |
ich werde aftergeredet haben |
ich würde aftergeredet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du wirst aftergeredet haben |
du werdest aftergeredet haben |
du würdest aftergeredet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es wird aftergeredet haben |
er/sie/es werde aftergeredet haben |
er/sie/es würde aftergeredet haben |
es wird aftergeredet worden sein |
es werde aftergeredet worden sein |
es würde aftergeredet worden sein |
— |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir werden aftergeredet haben |
wir werden aftergeredet haben |
wir würden aftergeredet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr werdet aftergeredet haben |
ihr werdet aftergeredet haben |
ihr würdet aftergeredet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie werden aftergeredet haben |
sie werden aftergeredet haben |
sie würden aftergeredet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |