amplecti (Konjugation) (Latein)
- zurück zu amplecti
| Infinitive |
| Präsens |
amplectī |
| Perfekt |
amplexum, -am, -um esse |
| Futur |
amplexūrum, -am, -um esse |
| Partizipien |
| Präsens |
amplectēns |
| Perfekt |
amplexus, -a, -um |
| Futur |
amplexūrus, -a, -um |
| Gerundium, Gerundivum, Supina |
| Gerundium |
Gerundivum passivische Bedeutung |
Supinum I |
Supinum II |
| amplectendī |
amplectendus, -a, -um |
amplexum |
amplexū |
Imperativ
| Person |
Präsens |
Futur |
| Sg. 2. Pers. |
amplectere! |
amplectitor! |
| Sg. 3. Pers. |
|
amplectitor! |
| Pl. 2. Pers. |
amplectiminī!
|
|
| Pl. 3. Pers. |
|
amplectuntor! |
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
amplector |
amplectar |
| Sg. 2. Pers. |
amplecteris |
amplectāris |
| Sg. 3. Pers. |
amplectitur |
amplectātur |
| Pl. 1. Pers. |
amplectimur |
amplectāmur |
| Pl. 2. Pers. |
amplectiminī |
amplectāmini |
| Pl. 3. Pers. |
amplectuntur |
amplectantur |
| Text |
| Imperfekt |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
amplectēbar |
amplecterer |
| Sg. 2. Pers. |
amplectēbāris |
amplecterēris |
| Sg. 3. Pers. |
amplectēbātur |
amplecterētur |
| Pl. 1. Pers. |
amplectēbāmur |
amplecterēmur |
| Pl. 2. Pers. |
amplectēbāminī |
amplecterēminī |
| Pl. 3. Pers. |
amplectēbantur |
amplecterentur |
| Text |
| Futur I |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
amplectar |
|
| Sg. 2. Pers. |
amplectēris |
| Sg. 3. Pers. |
amplectētur |
| Pl. 1. Pers. |
amplectēmur |
| Pl. 2. Pers. |
amplectēminī |
| Pl. 3. Pers. |
amplectentur |
| Text |
| Perfekt |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
amplexus, -a, -um sum |
amplexus, -a, -um sim |
| Sg. 2. Pers. |
amplexus, -a, -um es |
amplexus, -a, -um sīs |
| Sg. 3. Pers. |
amplexus, -a, -um est |
amplexus, -a, -um sit |
| Pl. 1. Pers. |
amplexī, -ae, -a sumus |
amplexī, -ae, -a sīmus |
| Pl. 2. Pers. |
amplexī, -ae, -a estis |
amplexī, -ae, -a sītis |
| Pl. 3. Pers. |
amplexī, -ae, -a sunt |
amplexī, -ae, -a sint |
| Text |
| Plusquamperfekt |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
amplexus, -a, -um eram |
amplexus, -a, -um essem |
| Sg. 2. Pers. |
amplexus, -a, -um erās |
amplexus, -a, -um essēs |
| Sg. 3. Pers. |
amplexus, -a, -um erat |
amplexus, -a, -um esset |
| Pl. 1. Pers. |
amplexī, -ae, -a erāmus |
amplexī, -ae, -a essēmus |
| Pl. 2. Pers. |
amplexī, -ae, -a erātis |
amplexī, -ae, -a essētis |
| Pl. 3. Pers. |
amplexī, -ae, -a erant |
amplexī, -ae, -a essent |
| Text |
| Futur II |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
amplexus, -a, -um erō |
|
| Sg. 2. Pers. |
amplexus, -a, -um eris |
| Sg. 3. Pers. |
amplexus, -a, -um erit |
| Pl. 1. Pers. |
amplexī, -ae, -a erimus |
| Pl. 2. Pers. |
amplexī, -ae, -a eritis |
| Pl. 3. Pers. |
amplexī, -ae, -a erunt |