bacchari (Konjugation) (Latein)
- zurück zu bacchari
| Infinitive |
| Präsens |
bacchārī |
| Perfekt |
bacchātum, -am, -um esse |
| Futur |
bacchātūrum, -am, -um esse |
| Partizipien |
| Präsens |
bacchāns |
| Perfekt |
bacchātus, -a, -um |
| Futur |
bacchātūrus, -a, -um |
| Gerundium, Gerundivum, Supina |
| Gerundium |
Gerundivum
passivische Bedeutung |
Supinum I |
Supinum II |
| bacchandī |
bacchandus, -a, -um |
bacchātum |
bacchātū |
|
Imperativ
| Person |
Präsens |
Futur |
| Sg. 2. Pers. |
bacchāre! |
bacchātor! |
| Sg. 3. Pers. |
|
bacchātor! |
| Pl. 2. Pers. |
bacchāminī!
|
|
| Pl. 3. Pers. |
|
bacchantor! |
|
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
bacchor |
baccher |
| Sg. 2. Pers. |
bacchāris |
bacchēris |
| Sg. 3. Pers. |
bacchātur |
bacchētur |
| Pl. 1. Pers. |
bacchāmur |
bacchēmur |
| Pl. 2. Pers. |
bacchāminī |
bacchēminī |
| Pl. 3. Pers. |
bacchantur |
bacchentur |
| Text |
| Imperfekt |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
bacchābar |
bacchārer |
| Sg. 2. Pers. |
bacchābāris |
bacchārēris |
| Sg. 3. Pers. |
bacchābātur |
bacchārētur |
| Pl. 1. Pers. |
bacchābāmur |
bacchārēmur |
| Pl. 2. Pers. |
bacchābāminī |
bacchārēminī |
| Pl. 3. Pers. |
bacchābantur |
bacchārentur |
| Text |
| Futur I |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
bacchābor |
|
| Sg. 2. Pers. |
bacchāberis |
| Sg. 3. Pers. |
bacchābitur |
| Pl. 1. Pers. |
bacchābimur |
| Pl. 2. Pers. |
bacchābiminī |
| Pl. 3. Pers. |
bacchābuntur |
| Text |
| Perfekt |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
bacchātus, -a, -um sum |
bacchātus, -a, -um sim |
| Sg. 2. Pers. |
bacchātus, -a, -um es |
bacchātus, -a, -um sīs |
| Sg. 3. Pers. |
bacchātus, -a, -um est |
bacchātus, -a, -um sit |
| Pl. 1. Pers. |
bacchātī, -ae, -a sumus |
bacchātī, -ae, -a sīmus |
| Pl. 2. Pers. |
bacchātī, -ae, -a estis |
bacchātī, -ae, -a sītis |
| Pl. 3. Pers. |
bacchātī, -ae, -a sunt |
bacchātī, -ae, -a sint |
| Text |
| Plusquamperfekt |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
bacchātus, -a, -um eram |
bacchātus, -a, -um essem |
| Sg. 2. Pers. |
bacchātus, -a, -um erās |
bacchātus, -a, -um essēs |
| Sg. 3. Pers. |
bacchātus, -a, -um erat |
bacchātus, -a, -um esset |
| Pl. 1. Pers. |
bacchātī, -ae, -a erāmus |
bacchātī, -ae, -a essēmus |
| Pl. 2. Pers. |
bacchātī, -ae, -a erātis |
bacchātī, -ae, -a essētis |
| Pl. 3. Pers. |
bacchātī, -ae, -a erant |
bacchātī, -ae, -a essent |
| Text |
| Futur II |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
bacchātus, -a, -um erō |
|
| Sg. 2. Pers. |
bacchātus, -a, -um eris |
| Sg. 3. Pers. |
bacchātus, -a, -um erit |
| Pl. 1. Pers. |
bacchātī, -ae, -a erimus |
| Pl. 2. Pers. |
bacchātī, -ae, -a eritis |
| Pl. 3. Pers. |
bacchātī, -ae, -a erunt |