accipitrarius
accipitrārius (Latein)
Substantiv, m
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | accipitrārius | accipitrāriī |
| Genitiv | accipitrāriī | accipitrāriōrum |
| Dativ | accipitrāriō | accipitrāriīs |
| Akkusativ | accipitrārium | accipitrāriōs |
| Vokativ | accipitrārie | accipitrāriī |
| Ablativ | accipitrāriō | accipitrāriīs |
Worttrennung:
- ac·ci·pi·tra·ri·us Plural:, ac·ci·pi·tra·rii
Bedeutungen:
- [1] mittellateinisch: Falkenjäger, Falkner, Habichtwächter
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „Dicunt tamen, dubium esse, utrum ille puerulus aut phisici, aut molendinarii, aut accipitrarii filius fuerit, sed vere aiunt, eum unius ex hiis tribus filium extitisse.“ (Albert. Stad. annal. 1220)[2]
Übersetzungen
[1] mittellateinisch: Falkenjäger, Falkner, Habichtwächter
|
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Otto Prinz, Helmut Gneuss (Hgg.): Mittellateinisches Wörterbuch, Bände A–C, München 1967–1999 „accipitrarius“
- [1] Du Cange et al.; Léopold Favre (Herausgeber): Glossarium mediae et infimae latinitatis. Niort 1883-87: „accipitrarius“
- [1] Gustav Körting: Lateinisch-Romanisches Wörterbuch. Etymologisches Wörterbuch der romanischen Hauptsprachen. 3. und vermehrte Auflage. Ferdinand Schöningh, Paderborn 1907 (Internet Archive), Spalte 10, Eintrag „*accipitrarius“.
Quellen:
- ↑ Gustav Körting: Lateinisch-Romanisches Wörterbuch. Etymologisches Wörterbuch der romanischen Hauptsprachen. 3. und vermehrte Auflage. Ferdinand Schöningh, Paderborn 1907 (Internet Archive), Spalte 10, Eintrag „*accipitrarius“.
- ↑ Georg Heinrich Pertz (Herausgeber): Scriptores. In: Monumenta Germaniae Historica. Inde ab anno Christi quingentesimo usque ad annum millesimum et quingentesimum. Tomus XVI, Aulicus Hahnianus, Hannover 1858 (dMGH), Seite 357.