štika

štika (Tschechisch)

Substantiv, f

Singular Plural
Nominativ štika štiky
Genitiv štiky štik
Dativ štice štikám
Akkusativ štiku štiky
Vokativ štiko štiky
Lokativ štice štikách
Instrumental štikou štikami

Worttrennung:

šti·ka

Aussprache:

IPA: [ˈʃcɪka]
Hörbeispiele: —
Reime: -ɪka

Bedeutungen:

[1] Zoologie, speziell Ichthyologie, im Süßwasser lebender Raubfisch: Hecht (Esox lucius)

Herkunft:

etymologisch verwandt mit polnisch szczupak → pl, slowakisch šťuka → sk, obersorbisch šćuka → hsb, niedersorbisch šćuk → dsb und šćipjeł → dsb, russisch щука (ščuka☆) → ru, weißrussisch шчупак (ščupak☆) → be, ukrainisch щука (ščuka☆) → uk, щупа (ščupa☆) → uk, щупак (ščupak☆) → uk und щупеля (ščupelja☆) → uk, slowenisch ščuka → sl, serbokroatisch штука (štuka☆) → sh und bulgarisch щука (štuka☆) → bg[1]

Oberbegriffe:

[1] ryba

Beispiele:

[1] Štika lovila v tůni.
Der Hecht jagte im Tümpel.

Redewendungen:

[1] být štikou – der Hecht im Karpfenteich sein

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] štika obecná; mořská štika (Seehecht)

Wortbildungen:

[1] stičí

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Tschechischer Wikipedia-Artikel „štika“
[1] Internetová jazyková příručka – Ústav pro jazyk český AV ČR: „štika“
[1] Bohuslav Havránek (Herausgeber): Slovník spisovného jazyka českého. Prag 1960–1971: „štika“
[1] Oldřich Hujer et al. (Herausgeber): Příruční slovník jazyka českého. Prag 1935–1957: „štika“
[1] Wiktionary-Verzeichnis Tschechisch/Fische

Quellen:

  1. ↑ Vasmer’s Etymological Dictionary: „щука“