канчук
канчук (Ukrainisch)
Substantiv, m, hart, unbelebt
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | канчук | канчуки |
| Genitiv | канчука | канчуків |
| Dativ | канчуку канчукові |
канчукам |
| Akkusativ | канчук | канчуки |
| Instrumental | канчуком | канчуками |
| Lokativ | канчуку | канчуках |
| Vokativ | канчуку | канчуки |
Worttrennung:
- кан·чук
Umschrift:
- DIN 1460: kančuk
Aussprache:
- IPA: [kɑnˈt͡ʃuk]
- Hörbeispiele: канчук (Info)
- Reime: -uk
Bedeutungen:
- [1] längerer biegsamer Stock, an dessen einem Ende eine Schnur oder ein Lederriemen befestigt ist; Peitsche
Synonyme:
- [1] батіг, бич
Beispiele:
- [1]
Wortbildungen:
- [1] канчуковий
Übersetzungen
[*] Übersetzungen umgeleitet
|
Für [1] siehe Übersetzungen zu Peitsche1 f |
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Ukrainischer Wikipedia-Artikel „канчук“
- [1] Іван Білодід et al.; Інститут мовознавства АН УРСР (Herausgeber): Словник української мови. В 11 томах, Наукова думка, Київ 1970–1980, Stichwort »канчук« (Onlineausgabe).