سگ

سگ (Urdu)

Substantiv, m

Kasus Singular Plural
Casus rectus سگسگ
Casus obliquus سگسگوں
Vokativ سگسگو

Vokalisierung:

سَگ‎

Umschrift:

sag

Aussprache:

IPA: [səɡ]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] formell, literarisch: Hund

Herkunft:

von persisch سگ (sag) → fa

Synonyme:

[1] کتا

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Rekhta: „سگ“
[1] Urdu Lughat: „سگ“