Britannis
Britannis (Latein)
Adjektiv
| Nominativ Singular und Adverbia | ||||
|---|---|---|---|---|
| Steigerungsstufe | m | f | n | Adverb |
| Positiv | Britannis | Britannis | Britannis | Britanner |
| Komparativ | — | — | — | — |
| Superlativ | — | — | — | — |
| Alle weiteren Formen: Flexion:Britannis | ||||
Worttrennung:
- Bri·tan·nis, Genitiv: Bri·tan·ni·dis
Bedeutungen:
- [1] klassischlateinisch: britannisch, aus Britannien
Synonyme:
- [1] Britannus, Britannicus
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
[1] britannisch, aus Britannien
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Félix Gaffiot: Dictionnaire illustre Latin Francais. Hachette, 1934 (Eintrag „Britannis“)
Substantiv, f, Toponym
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | Britannis | Britannidēs |
| Genitiv | Britannidis | Britannidum |
| Dativ | Britannidī | Britannidibus |
| Akkusativ | Britannidem | Britannidēs |
| Vokativ | Britannis | Britannidēs |
| Ablativ | Britannide | Britannidibus |
Worttrennung:
- Bri·tan·nis, Genitiv: Bri·tan·ni·dis
Bedeutungen:
- [1] klassischlateinisch: Britannien
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
[1] Britannien
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „Britannia“ (Zeno.org), dort auch das Substantiv „Britannis“