Flexion:afterreden

afterreden (Konjugation) (Deutsch)

   zurück zu afterreden

Infinitive und Partizipien

(nichterweiterte) Infinitive
Infinitiv Präsens Infinitiv Perfekt
Aktiv afterreden aftergeredet haben
Vorgangspassiv — —
Zustandspassiv — —
erweiterte Infinitive
Aktiv zu afterreden aftergeredet zu haben
Vorgangspassiv — —
Zustandspassiv — —
Partizipien
Präsens Aktiv Perfekt Passiv Gerundivum
nur attributive Verwendung
afterredend aftergeredet —
Flexion der Verbaladjektive
Flexion:afterredend — —

Finite Formen

Imperativ
Imperative
Präsens Aktiv Präsens Vorgangspassiv Präsens Zustandspassiv Perfekt Aktiv Perfekt Vorgangspassiv Perfekt Zustandspassiv
2. Person Singular afterrede!
afterred!
— — ungebräuchlich: habe aftergeredet! — —
2. Person Plural afterredet! — — ungebräuchlich: habt aftergeredet! — —
Höflichkeitsform afterreden Sie! — — ungebräuchlich: haben Sie aftergeredet! — —
Indikativ und Konjunktiv
Präsens
Aktiv Vorgangspassiv Zustandspassiv
Person Indikativ Konjunktiv I Indikativ Konjunktiv I Indikativ Konjunktiv I
1. Person Singular ich afterrede ich afterrede — — — —
2. Person Singular du afterredest du afterredest — — — —
3. Person Singular er/sie/es afterredet er/sie/es afterrede es wird aftergeredet es werde aftergeredet — —
1. Person Plural wir afterreden wir afterreden — — — —
2. Person Plural ihr afterredet ihr afterredet — — — —
3. Person Plural sie afterreden sie afterreden — — — —
Präteritum
Aktiv Vorgangspassiv Zustandspassiv
Person Indikativ Konjunktiv II Indikativ Konjunktiv II Indikativ Konjunktiv II
1. Person Singular ich afterredete ich afterredete — — — —
2. Person Singular du afterredetest du afterredetest — — — —
3. Person Singular er/sie/es afterredete er/sie/es afterredete es wurde aftergeredet es würde aftergeredet — —
1. Person Plural wir afterredeten wir afterredeten — — — —
2. Person Plural ihr afterredetet ihr afterredetet — — — —
3. Person Plural sie afterredeten sie afterredeten — — — —
Perfekt
Aktiv Vorgangspassiv Zustandspassiv
Person Indikativ Konjunktiv I Indikativ Konjunktiv I Indikativ Konjunktiv I
1. Person Singular ich habe aftergeredet ich habe aftergeredet — — — —
2. Person Singular du hast aftergeredet du habest aftergeredet — — — —
3. Person Singular er/sie/es hat aftergeredet er/sie/es habe aftergeredet es ist aftergeredet worden es sei aftergeredet worden — —
1. Person Plural wir haben aftergeredet wir haben aftergeredet — — — —
2. Person Plural ihr habt aftergeredet ihr habet aftergeredet — — — —
3. Person Plural sie haben aftergeredet sie haben aftergeredet — — — —
Plusquamperfekt
Aktiv Vorgangspassiv Zustandspassiv
Person Indikativ Konjunktiv II Indikativ Konjunktiv II Indikativ Konjunktiv II
1. Person Singular ich hatte aftergeredet ich hätte aftergeredet — — — —
2. Person Singular du hattest aftergeredet du hättest aftergeredet — — — —
3. Person Singular er/sie/es hatte aftergeredet er/sie/es hätte aftergeredet es war aftergeredet worden es wäre aftergeredet worden — —
1. Person Plural wir hatten aftergeredet wir hätten aftergeredet — — — —
2. Person Plural ihr hattet aftergeredet ihr hättet aftergeredet — — — —
3. Person Plural sie hatten aftergeredet sie hätten aftergeredet — — — —
Futur I
Aktiv Vorgangspassiv Zustandspassiv
Person Indikativ Konjunktiv I Konjunktiv II Indikativ Konjunktiv I Konjunktiv II Indikativ Konjunktiv I Konjunktiv II
1. Person Singular ich werde afterreden ich werde afterreden ich würde afterreden — — — — — —
2. Person Singular du wirst afterreden du werdest afterreden du würdest afterreden — — — — — —
3. Person Singular er/sie/es wird afterreden er/sie/es werde afterreden er/sie/es würde afterreden es wird aftergeredet werden es werde aftergeredet werden es würde aftergeredet werden — — —
1. Person Plural wir werden afterreden wir werden afterreden wir würden afterreden — — — — — —
2. Person Plural ihr werdet afterreden ihr werdet afterreden ihr würdet afterreden — — — — — —
3. Person Plural sie werden afterreden sie werden afterreden sie würden afterreden — — — — — —
Futur II
Aktiv Vorgangspassiv Zustandspassiv
Person Indikativ Konjunktiv I Konjunktiv II Indikativ Konjunktiv I Konjunktiv II Indikativ Konjunktiv I Konjunktiv II
1. Person Singular ich werde aftergeredet haben ich werde aftergeredet haben ich würde aftergeredet haben — — — — — —
2. Person Singular du wirst aftergeredet haben du werdest aftergeredet haben du würdest aftergeredet haben — — — — — —
3. Person Singular er/sie/es wird aftergeredet haben er/sie/es werde aftergeredet haben er/sie/es würde aftergeredet haben es wird aftergeredet worden sein es werde aftergeredet worden sein es würde aftergeredet worden sein — — —
1. Person Plural wir werden aftergeredet haben wir werden aftergeredet haben wir würden aftergeredet haben — — — — — —
2. Person Plural ihr werdet aftergeredet haben ihr werdet aftergeredet haben ihr würdet aftergeredet haben — — — — — —
3. Person Plural sie werden aftergeredet haben sie werden aftergeredet haben sie würden aftergeredet haben — — — — — —