Flexion:aurescere

aurescere (Konjugation) (Latein)

zurück zu aurescere


Infinite Formen

Infinitive
Infinitiv Präsens Infinitiv Perfekt Infinitiv Futur
Aktiv aurescere — —
Passiv — — —
Partizipien
Präsens Aktiv Perfekt Passiv Futur Aktiv
aurescēns — —
Gerundium, Gerundivum, Supina
Gerundium Gerundivum Supinum I Supinum II
aurescendī aurescendus, -a, -um — —


Finite Formen

Imperativ
Person Präsens Futur
Aktiv Passiv Aktiv Passiv
Sg. 2. Pers. auresce! — aurescitō! —
Sg. 3. Pers. aurescitō! —
Pl. 2. Pers. aurescite! — aurescitōte!
Pl. 3. Pers. aurescuntō! —


Indikativ und Konjunktiv
Präsens
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. aurescō aurescam — —
Sg. 2. Pers. aurescis aurescās — —
Sg. 3. Pers. aurescit aurescat — —
Pl. 1. Pers. aurescimus aurescāmus — —
Pl. 2. Pers. aurescitis aurescātis — —
Pl. 3. Pers. aurescunt aurescant — —
Text
Imperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. aurescēbam aurescerem — —
Sg. 2. Pers. aurescēbās aurescerēs — —
Sg. 3. Pers. aurescēbat auresceret — —
Pl. 1. Pers. aurescēbāmus aurescerēmus — —
Pl. 2. Pers. aurescēbātis aurescerētis — —
Pl. 3. Pers. aurescēbant aurescerent — —
Text
Futur I
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. aurescam —
Sg. 2. Pers. aurescēs —
Sg. 3. Pers. aurescet —
Pl. 1. Pers. aurescēmus —
Pl. 2. Pers. aurescētis —
Pl. 3. Pers. aurescent —
Text
Perfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — — — —
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. — — — —
Pl. 1. Pers. — — — —
Pl. 2. Pers. — — — —
Pl. 3. Pers. — — — —
Text
Plusquamperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — — — —
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. — — — —
Pl. 1. Pers. — — — —
Pl. 2. Pers. — — — —
Pl. 3. Pers. — — — —
Text
Futur II
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — —
Sg. 2. Pers. — —
Sg. 3. Pers. — —
Pl. 1. Pers. — —
Pl. 2. Pers. — —
Pl. 3. Pers. — —