Flexion:coepisse

coepisse (Konjugation) (Latein)

zurück zu coepisse


Infinite Formen

Infinitive
Infinitiv Präsens Infinitiv Perfekt Infinitiv Futur
Aktiv — coepisse coeptūrum, -am, -um esse
Passiv — — —
Partizipien
Präsens Aktiv Perfekt Passiv Futur Aktiv
— coeptus, -a, -um coeptūrus, -a, -um
Gerundium, Gerundivum, Supina
Gerundium Gerundivum Supinum I Supinum II
— — coeptum coeptū


Finite Formen

Imperativ
Person Präsens Futur
Aktiv Passiv Aktiv Passiv
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. — —
Pl. 2. Pers. — — —
Pl. 3. Pers. — —


Indikativ und Konjunktiv
Präsens
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — — — —
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. — — — —
Pl. 1. Pers. — — — —
Pl. 2. Pers. — — — —
Pl. 3. Pers. — — — —
Text
Imperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — — — —
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. — — — —
Pl. 1. Pers. — — — —
Pl. 2. Pers. — — — —
Pl. 3. Pers. — — — —
Text
Futur I
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — —
Sg. 2. Pers. — —
Sg. 3. Pers. — —
Pl. 1. Pers. — —
Pl. 2. Pers. — —
Pl. 3. Pers. — —
Text
Perfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. coepī coeperim — —
Sg. 2. Pers. coepistī coeperis — —
Sg. 3. Pers. coepit coeperit — —
Pl. 1. Pers. coepimus coeperimus — —
Pl. 2. Pers. coepistis coeperitis — —
Pl. 3. Pers. coepērunt coeperint — —
Text
Plusquamperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. coeperam coepissem — —
Sg. 2. Pers. coeperās coepissēs — —
Sg. 3. Pers. coeperat coepisset — —
Pl. 1. Pers. coeperāmus coepissēmus — —
Pl. 2. Pers. coeperātis coepissētis — —
Pl. 3. Pers. coeperant coepissent — —
Text
Futur II
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. coeperō —
Sg. 2. Pers. coeperis —
Sg. 3. Pers. coeperit —
Pl. 1. Pers. coeperimus —
Pl. 2. Pers. coeperitis —
Pl. 3. Pers. coeperint —