Flexion:ire

īre (Konjugation) (Latein)

zurück zu ire


Infinite Formen

Infinitive
Infinitiv Präsens Infinitiv Perfekt Infinitiv Futur
Aktiv īre īsse itūrum, -am, -um esse
Passiv īrī — —
Partizipien
Präsens Aktiv Perfekt Passiv Futur Aktiv
iēns
Genitiv: euntis
— itūrus, -a, -um
Gerundium, Gerundivum, Supina
Gerundium Gerundivum Supinum I Supinum II
eundi — itum —


Finite Formen

Imperativ
Person Präsens Futur
Aktiv Passiv Aktiv Passiv
Sg. 2. Pers. ī! — ītō! —
Sg. 3. Pers. ītō! —
Pl. 2. Pers. īte! — ītōte!
Pl. 3. Pers. euntō! —


Indikativ und Konjunktiv
Präsens
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. eō eam — —
Sg. 2. Pers. īs eās — —
Sg. 3. Pers. it eat ītur eātur
Pl. 1. Pers. īmus eāmus — —
Pl. 2. Pers. ītis eātis — —
Pl. 3. Pers. eunt eant — —
Text
Imperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. ībam īrem — —
Sg. 2. Pers. ībās īrēs — —
Sg. 3. Pers. ībat īret ībātur īrētur
Pl. 1. Pers. ībāmus īrēmus — —
Pl. 2. Pers. ībātis īrētis — —
Pl. 3. Pers. ībant īrent — —
Text
Futur I
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. ībō —
Sg. 2. Pers. ībis —
Sg. 3. Pers. ībit ībitur
Pl. 1. Pers. ībimus —
Pl. 2. Pers. ībitis —
Pl. 3. Pers. ībunt —
Text
Perfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. iī,
īvī
ierim — —
Sg. 2. Pers. īstī ieris — —
Sg. 3. Pers. iit ierit itum est —
Pl. 1. Pers. iimus ierimus — —
Pl. 2. Pers. īstis ieritis — —
Pl. 3. Pers. iērunt ierint — —
Text
Plusquamperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. ieram īssem — —
Sg. 2. Pers. ierās īssēs — —
Sg. 3. Pers. ierat īsset — —
Pl. 1. Pers. ierāmus īssēmus — —
Pl. 2. Pers. ierātis īssētis — —
Pl. 3. Pers. ierant īssent — —
Text
Futur II
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. ierō —
Sg. 2. Pers. ieris —
Sg. 3. Pers. ierit —
Pl. 1. Pers. ierimus —
Pl. 2. Pers. ieritis —
Pl. 3. Pers. ierint —