Flexion:licere

licere (Konjugation) (Latein)

zurück zu licere


Infinite Formen

Infinitive
Infinitiv Präsens Infinitiv Perfekt Infinitiv Futur
Aktiv licēre licuisse,
licitum, -am, -um esse
licitūrum, -am, -um esse
Passiv — — —
Partizipien
Präsens Aktiv Perfekt Passiv Futur Aktiv
licēns licitus, -a, -um licitūrus, -a, -um
Gerundium, Gerundivum, Supina
Gerundium Gerundivum Supinum I Supinum II
— — — —


Finite Formen

Imperativ
Person Präsens Futur
Aktiv Passiv Aktiv Passiv
Sg. 2. Pers. — — licētō! —
Sg. 3. Pers. licētō! —
Pl. 2. Pers. — — —
Pl. 3. Pers. — —


Indikativ und Konjunktiv
Präsens
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — — — —
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. licet liceat — —
Pl. 1. Pers. — — — —
Pl. 2. Pers. — — — —
Pl. 3. Pers. licent liceant — —
Text
Imperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — — — —
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. licēbat licēret — —
Pl. 1. Pers. — — — —
Pl. 2. Pers. — — — —
Pl. 3. Pers. licēbant — — —
Text
Futur I
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — —
Sg. 2. Pers. — —
Sg. 3. Pers. licēbit —
Pl. 1. Pers. — —
Pl. 2. Pers. — —
Pl. 3. Pers. — —
Text
Perfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — — — —
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. licuit,
licitum est
licuerit,
licitum sit
— —
Pl. 1. Pers. — — — —
Pl. 2. Pers. — — — —
Pl. 3. Pers. — — — —
Text
Plusquamperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — — — —
Sg. 2. Pers. — — — —
Sg. 3. Pers. licuerat,
licitum erat
licuisset,
licitum esset
— —
Pl. 1. Pers. — — — —
Pl. 2. Pers. — — — —
Pl. 3. Pers. — — — —
Text
Futur II
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. — —
Sg. 2. Pers. — —
Sg. 3. Pers. licuerit,
licitum erit
—
Pl. 1. Pers. — —
Pl. 2. Pers. — —
Pl. 3. Pers. — —