Flexion:munu

munu (Konjugation) (Isländisch), unregelmäßig

munu



Indikativ - framsöguháttur
Präsens
nútíð
Imperfekt
þátíð
Perfekt
liðin tíð
Futur
framtíð
ég mun mundi hef munað mun munu
þú munt mundir hefur munað munt munu
hann/ hún/ það mun mundi hefur munað mun munu
við munum mundum höfum munað munum munu
þið munuð munduð hafið munað munuð munu
þeir/ þær/ þau munu mundu hafa munað munu munu
Plusquamperfekt
Futurum exaktum
Konditional
Präsens
Konditional
Vergangenheit
ég hafði munað mun hafa munað mundi munu mundi hafa munað
þú hafðir munað munt hafa munað mundir munu mundir hafa munað
hann/ hún/ það hafði munað mun hafa munað mundi munu mundi hafa munað
við höfðum munað munum hafa munað mundum munu mundum hafa munað
þið höfðuð munað munuð hafa munað munduð munu munduð hafa munað
þeir/ þær/ þau höfðu munað munu hafa munað mundu munu mundu hafa munað
Konjunktiv - viðtengingarháttur
Präsens
nútíð
Imperfekt
þátíð
Perfekt
liðin tíð
Plusquamperfekt
ég muni mundi/ myndi hafi munað hefði munað
þú munir mundir/ myndir hafir munað hefðir munað
hann/ hún/ það muni mundi/ myndi hafi munað hefði munað
við munum mundum/ myndum höfum munað hefðum munað
þið munið munduð/ mynduð hafið munað hefðuð munað
þeir/ þær/ þau muni mundu/ myndu hafi munað hefðu munað
Imperativ - boðháttur
Präsens
nútíð
þú mun
við munum
þið munuð
Infinitiv
Partizip 1
Partizip 2
munu hafa munað munað