putten (Konjugation) (Deutsch)
- zurück zu putten
Infinitive und Partizipien
| (nichterweiterte) Infinitive |
|
Infinitiv Präsens |
Infinitiv Perfekt |
| Aktiv |
putten |
geputtet haben |
| Vorgangspassiv |
geputtet werden |
geputtet worden sein |
| Zustandspassiv |
— |
— |
| erweiterte Infinitive |
| Aktiv |
zu putten |
geputtet zu haben |
| Vorgangspassiv |
geputtet zu werden |
geputtet worden zu sein |
| Zustandspassiv |
— |
— |
| Partizipien |
| Präsens Aktiv |
Perfekt Passiv |
Gerundivum nur attributive Verwendung |
| puttend |
geputtet |
— |
| Flexion der Verbaladjektive |
| Flexion:puttend |
— |
— |
Imperativ
| Imperative |
|
Präsens Aktiv |
Präsens Vorgangspassiv |
Präsens Zustandspassiv |
Perfekt Aktiv |
Perfekt Vorgangspassiv |
Perfekt Zustandspassiv |
| 2. Person Singular |
putte! putt! |
— |
— |
ungebräuchlich: habe geputtet! |
— |
— |
| 2. Person Plural |
puttet! |
— |
— |
ungebräuchlich: habt geputtet! |
— |
— |
| Höflichkeitsform |
putten Sie! |
— |
— |
ungebräuchlich: haben Sie geputtet! |
— |
— |
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Indikativ |
Konjunktiv I |
| 1. Person Singular |
ich putte |
ich putte |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du puttest |
du puttest |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es puttet |
er/sie/es putte |
er/sie/es wird geputtet |
er/sie/es werde geputtet |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir putten |
wir putten |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr puttet |
ihr puttet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie putten |
sie putten |
sie werden geputtet |
sie werden geputtet |
— |
— |
| |
| Präteritum |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv II |
| 1. Person Singular |
ich puttete |
ich puttete |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du puttetest |
du puttetest |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es puttete |
er/sie/es puttete |
er/sie/es wurde geputtet |
er/sie/es würde geputtet |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir putteten |
wir putteten |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr puttetet |
ihr puttetet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie putteten |
sie putteten |
sie wurden geputtet |
sie würden geputtet |
— |
— |
| |
| Perfekt |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Indikativ |
Konjunktiv I |
| 1. Person Singular |
ich habe geputtet |
ich habe geputtet |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du hast geputtet |
du habest geputtet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es hat geputtet |
er/sie/es habe geputtet |
er/sie/es ist geputtet worden |
er/sie/es sei geputtet worden |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir haben geputtet |
wir haben geputtet |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr habt geputtet |
ihr habet geputtet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie haben geputtet |
sie haben geputtet |
sie sind geputtet worden |
sie seien geputtet worden |
— |
— |
| |
| Plusquamperfekt |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv II |
| 1. Person Singular |
ich hatte geputtet |
ich hätte geputtet |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du hattest geputtet |
du hättest geputtet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es hatte geputtet |
er/sie/es hätte geputtet |
er/sie/es war geputtet worden |
er/sie/es wäre geputtet worden |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir hatten geputtet |
wir hätten geputtet |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr hattet geputtet |
ihr hättet geputtet |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie hatten geputtet |
sie hätten geputtet |
sie waren geputtet worden |
sie wären geputtet worden |
— |
— |
| |
| Futur I |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
| 1. Person Singular |
ich werde putten |
ich werde putten |
ich würde putten |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du wirst putten |
du werdest putten |
du würdest putten |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es wird putten |
er/sie/es werde putten |
er/sie/es würde putten |
er/sie/es wird geputtet werden |
er/sie/es werde geputtet werden |
er/sie/es würde geputtet werden |
— |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir werden putten |
wir werden putten |
wir würden putten |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr werdet putten |
ihr werdet putten |
ihr würdet putten |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie werden putten |
sie werden putten |
sie würden putten |
sie werden geputtet werden |
sie werden geputtet werden |
sie würden geputtet werden |
— |
— |
— |
| |
| Futur II |
|
Aktiv |
Vorgangspassiv |
Zustandspassiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
Indikativ |
Konjunktiv I |
Konjunktiv II |
| 1. Person Singular |
ich werde geputtet haben |
ich werde geputtet haben |
ich würde geputtet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Singular |
du wirst geputtet haben |
du werdest geputtet haben |
du würdest geputtet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Singular |
er/sie/es wird geputtet haben |
er/sie/es werde geputtet haben |
er/sie/es würde geputtet haben |
er/sie/es wird geputtet worden sein |
er/sie/es werde geputtet worden sein |
er/sie/es würde geputtet worden sein |
— |
— |
— |
| 1. Person Plural |
wir werden geputtet haben |
wir werden geputtet haben |
wir würden geputtet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 2. Person Plural |
ihr werdet geputtet haben |
ihr werdet geputtet haben |
ihr würdet geputtet haben |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
| 3. Person Plural |
sie werden geputtet haben |
sie werden geputtet haben |
sie würden geputtet haben |
sie werden geputtet worden sein |
sie werden geputtet worden sein |
sie würden geputtet worden sein |
— |
— |
— |