Nicolau

Nicolau (Katalanisch)

Substantiv, m

Singular Plural
el Nicolau —

Worttrennung:

Ni·co·lau, Plural: Ni·co·lau

Aussprache:

IPA: […]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] katalanischer Vorname: Nikolaus

Herkunft:

zu dem lateinischen Nicolaus → la und dies zum altgriechischen Νικόλαος (Nikolaos☆) → grc, zu νίκη (nikē☆) → grc („der Sieg“) und λαός (laos☆) → grc („das Volk“)[1]

Weibliche Wortformen:

[1] Nicolaua

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Joan Carerras i Martí et al.: Diccionari Català-Castellà. Katalanisch-Spanisches Wörterbuch. 1. Auflage. Enciclopèdia Catalana, Barcelona 1987, ISBN 84-85194-97-7 Nicolau, -aua
[1] Antoni Maria Alcover, Francesc de Borja Moll: Diccionari català-valencià-balear. Inventari lexicogràfic i etimològic de la llengua catalana en totes les seves formes literàries i dialectals. Editorial Moll, Palma de Mallorca 1993, ISBN 84-273-0025-5 (Obra completa). Gekürztes Stichwort „Nicolau“.

Quellen:

  1. ↑ nach: Antoni Maria Alcover, Francesc de Borja Moll: Diccionari català-valencià-balear.

Nicolau (Okzitanisch)

Substantiv, m

Singular Plural
lo Nicolau —

Worttrennung:

Ni·co·lau, Plural: Ni·co·lau

Aussprache:

IPA: […]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] okzitanischer Vorname: Nikolaus

Herkunft:

zu dem lateinischen Nicolaus → la und dies zum altgriechischen Νικόλαος (Nikolaos☆) → grc, zu νίκη (nikē☆) → grc („der Sieg“) und λαός (laos☆) → grc („das Volk“)

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Okzitanischer Wikipedia-Artikel „Nicolau de Cusa“, davon abgeleitet der okzitanische Vorname „Nicolau“