accrescere

accrescere (Latein)

Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular accrescō
2. Person Singularaccrescis
3. Person Singularaccrescit
1. Person Pluralaccrescimus
2. Person Pluralaccrescitis
3. Person Pluralaccrescunt
Perfekt 1. Person Singularaccrēvī
Imperfekt 1. Person Singularaccrescēbam
Futur 1. Person Singularaccrescam
PPP accrētus
Konjunktiv Präsens 1. Person Singularaccrescam
Imperativ Singularaccresce
Pluralaccrescite
Alle weiteren Formen: Flexion:accrescere

Alternative Schreibweisen:

adcrescere

Worttrennung:

ac·cre·sce·re

Bedeutungen:

[1] intransitiv: in der Größe zunehmen; hinzuwachsen, zuwachsen, hinzukommen
[2] intransitiv, übertragen: im Ausmaß zunehmen, in der Intensität zunehmen; anwachsen, sich vermehren

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb crescere  la mit dem Präfix ad-  la

Gegenwörter:

[2] decrescere

Beispiele:

[1] „Sed in his regionibus ferrareae, argentifodinae pulcherrimae, mons ex sale mero magnus, quantum demas, tantum adcrescit.“ (Cato orig. 93)[1]
[2] „valetudo decrescit, adcrescit labor;“ (Plaut. Curc. 219)[2]

Wortbildungen:

accrementum, accretio

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „accresco“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 68.
[1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „accresco
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accresco“ Seite 26.
[1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „accresco“ Spalte 337–338.

Quellen:

  1. Hermann Peter (Herausgeber): Historicorum Romanorum Reliquiae. 2. Auflage. Volumen prius, B. G. Teubner, Leipzig 1914 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Internet Archive), Seite 83.
  2. Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).