adaeque
adaeque (Latein)
Adverb
| Positiv | Komparativ | Superlativ |
|---|---|---|
| adaequē | — | — |
Anmerkung zur Syntax:
- Das Adverb adaeque kann mit den Konjunktionen atque oder ut sowie mit dem Ablativus Comparationis verwendet werden.[1][2]
Worttrennung:
- ad·ae·que, keine Steigerung
Bedeutungen:
- [1] auf gleiche Weise, ebenso
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „sed ego cesso hunc Hegionem onerare laetitia senem, / qui homine homo adaeque nemo vivit fortunatior.“ (Plaut. Capt. 827–828)[3]
- [1] „Vidi ego multa saepe picta, quae Accherunti fierent / cruciamenta, verum enim vero nulla adaeque est Accheruns / atque ubi ego fui, in lapicidinis.“ (Plaut. Capt. 998–1000)[3]
- [1] „neque est neque fuit me senex quisquam amator / adaeque miser.“ (Plaut. Cas. 684–685)[3]
- [1] „numquam ecastor ullo die risi adaeque,“ (Plaut. Cas. 857)[3]
- [1] „quo nemo adaeque iuventute ex omni Attica / antehac est habitus parcus nec magi’ continens, / is nunc in aliam partem palmam possidet.“ (Plaut. Most. 30–32)[4]
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „adaeque“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 103.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „adaeque“
- [1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adaeque“ Seite 39.
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „adaeque“ Spalte 560.
Quellen:
- ↑ Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „adaeque“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 103.
- 1 2 P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adaeque“ Seite 39.
- 1 2 3 4 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
- ↑ Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).