adbitere

adbitere (Latein)

Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular adbītō
2. Person Singularadbītis
3. Person Singularadbītit
1. Person Pluraladbītimus
2. Person Pluraladbītitis
3. Person Pluraladbītunt
Perfekt 1. Person Singular
Imperfekt 1. Person Singularadbītēbam
Futur 1. Person Singularadbītam
PPP
Konjunktiv Präsens 1. Person Singularadbītam
Imperativ Singularadbīte
Pluraladbītite
Alle weiteren Formen: Flexion:adbitere

Worttrennung:

ad·bi·te·re

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] intransitiv: sich an etwas heranbewegen; herangehen

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb bitere  la mit dem Präfix ad-  la[1]

Sinnverwandte Wörter:

[1] adire, advenire

Beispiele:

[1] „namque edepol si adbites propius, os denasabit tibi / mordicus.“ (Plaut. Capt. 604–605)[2]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „adbito“ (Zeno.org) Band 1, Spalte 106.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „adbito
[1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 11.
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adbito“ Seite 40.
[1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „adbito“ Spalte 573.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adbito“ Seite 40.
  2. Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).