adminiculabundus
adminiculabundus (Latein)
Adjektiv
| Nominativ Singular und Adverbia | ||||
|---|---|---|---|---|
| Steigerungsstufe | m | f | n | Adverb |
| Positiv | adminiculābundus | adminiculābunda | adminiculābundum | — |
| Komparativ | — | — | — | — |
| Superlativ | — | — | — | — |
| Alle weiteren Formen: Flexion:adminiculabundus | ||||
Worttrennung:
- ad·mi·ni·cu·la·bun·dus
Bedeutungen:
- [1] spätlateinisch: danach strebend, sich zu stützen
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „Ubi ordo quippe tot alvei milibus obtentus armatis, incertus subdoli vadi, divina fortuna vix tamen profundo sese vultu modo liberi dexterisque emersissent mutuo adminiculabundi, mox eis erat scutum levare, tela imminentium fundere, praerupta littoris conplanare, trudere infestantes.“ (Itin. Alex. 9)[2]
Übersetzungen
[1] danach strebend, sich zu stützen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „adminiculabundus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 132.
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „adminiculabundus“ Spalte 726.
Quellen:
- ↑ Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „adminiculabundus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 132.
- ↑ Raffaella Tabacco (Herausgeber): Itinerarium Alexandri. Testo, apparato critico, introduzione, traduzione e commento. Leo S. Olschki, Florenz 2000, ISBN 88-222-4920-8, Seite 12.