adwokatować

adwokatować (Polnisch)

Verb

Aspekt
imperfektiv perfektiv
adwokatować —
Zeitform Person Wortform
Präsens ja adwokatuję
ty adwokatujesz
on, ona, ono adwokatuje
Imperativ Singular adwokatuj
Präteritum on adwokatował
ona adwokatowała
oni adwokatowali
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
adwokatując adwokatujący —
Alle weiteren Formen: Flexion:adwokatować

Worttrennung:

ad·wo·ka·to·wać

Aussprache:

IPA: [advɔkaˈtɔvat͡ɕ]
Hörbeispiele:  adwokatować (Info)

Bedeutungen:

[1] umgangssprachlich, Recht: als Anwalt tätig sein, verteidigen
[2] übertragen: verteidigen, schützen

Synonyme:

[1] bronić
[2] bronić, wstawiać się za kimś

Gegenwörter:

[1, 2] oskarżać

Beispiele:

[1]

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] adwokatować oskarżonemu o coś
[2] adwokatować w czyjejś obronie, adwokatować za czyimś prawem

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „adwokatować“
[1, 2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0, Seite 18.
[1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 72.
[1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.), Seite 11.
[1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „adwokatować“
[1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „adwokatować“
[2] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 10.
[2] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), Seite 7.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adwokatować“