aequanimitas

aequanimitas (Latein)

Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ aequanimitās
—
Genitiv aequanimitātis
—
Dativ aequanimitātī
—
Akkusativ aequanimitātem
—
Vokativ aequanimitās
—
Ablativ aequanimitāte
—

Worttrennung:

aequa·ni·mi·tas

Bedeutungen:

[1] Nachsicht
[2] Gleichmut, Gelassenheit, Geduld

Herkunft:

Substantivierung des Adjektivs aequanimus → la durch das Suffix -itas, jenes ist zusammengesetzt aus aequus → la „gleich“ und animus → la „Seele, Geist“

Beispiele:

[1] „Date operam, adeste aequo animo per silentium,
Ne simili utamur fortuna, atque usi sumus
Quom per tumultum noster grex motus locost;
Quem actoris uirtus nobis restituit locum
Bonitasque uostra adiutans atque aequanimitas.“[1]
[1] „facite aequanimitas
---
poetae ad scribendum augeat industriam.“[2]
[2] „Aeque reliqua quoque inter se paria sunt, tranquillitas, simplicitas, liberalitas, constantia, aequanimitas, tolerantia.“[3]
[2] „Hoc puta rerum naturam dicere: ‚ista, de quibus quereris, omnibus eadem sunt. Nulli dare faciliora possum, sed quisquis volet, sibi ipse illa reddet faciliora.‘ Quomodo? aequanimitate.“[4]
[2] „Medicina calamitatis est aequanimitas.“[5]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „aequanimitas“ (Zeno.org) Band 1, Spalte 185
[1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 19

Quellen:

  1. ↑ Publius Terentius Afer, Phormio, 30–34
  2. ↑ Publius Terentius Afer, Adelphoe, 24–25
  3. ↑ Lucius Annaeus Seneca, Epistulae morales ad Lucilium, 66,13
  4. ↑ Lucius Annaeus Seneca, Epistulae morales ad Lucilium, 91,18
  5. ↑ Publilius Syrus, Sententiae, M, 34