aerumnabilis

aerumnabilis (Latein)

Adjektiv

Nominativ Singular und Adverbia
Steigerungsstufe m f n Adverb
Positiv aerumnābilisaerumnābilisaerumnābile
Komparativ
Superlativ
Alle weiteren Formen: Flexion:aerumnabilis

Worttrennung:

ae·rum·na·bi·lis

Bedeutungen:

[1] Drangsal oder Not verursachend; mühselig, trübselig

Herkunft:

Ableitung zu dem Substantiv aerumna  la mit dem Suffix -bilis  la[1]

Beispiele:

[1] „Illud in his rebus miserandum magnopere unum / aerumnabile erat, quod ubi se quisque videbat / implicitum morbo, morti damnatus ut esset, / deficiens animo maesto cum corde iacebat, / funera respectans animam amittebat ibidem.“ (Lucr. 6,1230–1234)[2]
[1] „mox in urbe Latia advena studiorum Quiritium indigenam sermonem aerumnabili labore nullo magistro praeeunte aggressus excolui.“ (Apul. met. 1,1)[3]
[1] „nec tamen cum quoquam participatis nocturnis imaginibus, sed indicio facinoris prorsus dissimulatio et nequissimum percussorem punire et aerumnabili vitae sese subtrahere tacita decernit.“ (Apul. met. 8,9)[4]
[1] „at ego, quanquam graviter suscensens errori Fotidis, quae me, dum avem fabricat, perfecit asinum, isto tamen vel unico solacio aerumnabilis deformitatis meae recreabar, quod auribus grandissimis praeditus cuncta longule etiam dissita facillime sentiebam.“ (Apul. met. 9,15)[5]
[1] „Per hanc ergo mundus aerumnabili servitute depressus, sub iugo diaboli anxia colla submiserat: a quo enim quis devictus est, huic et servus addictus est.“ (Ps. Aug. serm. 120,1)[6]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „aerumnabilis“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 200.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „aerumnabilis
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „aerumnabilis“ Seite 78.
[1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „aerumnabilis“ Spalte 1070.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „aerumnabilis“ Seite 78.
  2. Titus Lucretius Carus; Marcus Deufert (Herausgeber): De rerum natura. 1. Auflage. De Gruyter, Berlin/Boston 2019, ISBN 978-3-11-026251-3 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 293.
  3. Apuleius Platonicus Madaurensis; Rudolf Helm (Herausgeber): Metamorphoseon libri XI. erweiterte, stereotype 3. Auflage. Volumen I, Walter de Gruyter, Berlin/New York 2008, ISBN 978-3-598-71055-1 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1931), Seite 1.
  4. Apuleius Platonicus Madaurensis; Rudolf Helm (Herausgeber): Metamorphoseon libri XI. erweiterte, stereotype 3. Auflage. Volumen I, Walter de Gruyter, Berlin/New York 2008, ISBN 978-3-598-71055-1 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1931), Seite 184.
  5. Apuleius Platonicus Madaurensis; Rudolf Helm (Herausgeber): Metamorphoseon libri XI. erweiterte, stereotype 3. Auflage. Volumen I, Walter de Gruyter, Berlin/New York 2008, ISBN 978-3-598-71055-1 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1931), Seite 214.
  6. Jacques Paul Migne (Herausgeber): Sancti Augustini Hipponensis episcopi opera omnia. Tomus quintus, pars alera. In: Patrologiae cursus completus. Sive bibliotheca universalis, integra, uniformis, commoda, oeconomica, omnium ss. patrum, doctorum scriptorumque ecclesasticorum qui ab aevo apostolico ad Innocentii III tempora florueunt; recusio chronologica […]. Series prima. Band 39, Paris 1865 (Internet Archive), Spalte 1984.