alarmator

alarmator (Polnisch)

Substantiv, m

	Singular	Plural
Nominativ	alarmator	alarmatorzy alarmatory
Genitiv	alarmatora	alarmatorów
Dativ	alarmatorowi	alarmatorom
Akkusativ	alarmatora	alarmatorów
Instrumental	alarmatorem	alarmatorami
Lokativ	alarmatorze	alarmatorach
Vokativ	alarmatorze	alarmatorzy alarmatory

Worttrennung:

a·lar·ma·tor, Plural: a·lar·ma·to·rzy, a·lar·ma·to·ry

Aussprache:

IPA: [alarˈmatɔr]

Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] veraltet: Person, die Panik verbreitet; Alarmist

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb alarmować ^→ pl mit dem Suffix -ator ^→ pl^[1]

Synonyme:

[1] alarmista, panikarz

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

[1] veraltet: Person, die Panik verbreitet; Alarmist

Deutsch: Alarmist m

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „alarmator“

[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–Ć, Państwowe Wydawnictwo – Wiedza Powszechna, Warszawa 1958, Seite 72.

Quellen:

↑ Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–Ć, Państwowe Wydawnictwo – Wiedza Powszechna, Warszawa 1958 , Seite 72.

[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–Ć, Państwowe Wydawnictwo – Wiedza Powszechna, Warszawa 1958 , Seite 72.

[1]