amicitia

amicitia (Latein)

Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ amīcitia amīcitiae
Genitiv amīcitiae amīcitiārum
Dativ amīcitiae amīcitiīs
Akkusativ amīcitiam amīcitiās
Vokativ amīcitia amīcitiae
Ablativ amīcitiā amīcitiīs

Nebenformen:

amicities

Worttrennung:

a·mi·ci·tia, Genitiv: a·mi·ci·tiae

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:  amicitia (klassisches Latein) (Info)

Bedeutungen:

[1] Beziehung zwischen Freunden; Freundschaft
[2] Politik: Bündnis zwischen Völkern oder Oberhäuptern; Freundschaftsbündnis

Herkunft:

Ableitung zu dem Adjektiv amicus  la[1]

Synonyme:

[1] amicities

Gegenwörter:

[1] inimicitia

Beispiele:

[1]
[2] „His rebus adducti et auctoritate Orgetorigis permoti constituerunt ea, quae ad proficiscendum pertinerent, comparare, iumentorum et carrorum quam maximum numerum coemere, sementes quam maximas facere, ut in itinere copia frumenti suppeteret, cum proximis civitatibus pacem et amicitiam confirmare.“ (Caes. Gall. 1,3,1)[2]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Lateinischer Wikipedia-Artikel „amicitia
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „amicitia“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 378-379.
[1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „amicitia
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „amicitia“ Seite 129–130.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „amicitia“ Seite 129–130.
  2. Gaius Iulius Caesar: Bellum Gallicum. In: Wolfgang Hering (Herausgeber): Commentarii. stereotype 1. Auflage. Vol. I, Walter de Gruyter, Berlin/New York 2008, ISBN 978-3-598-71127-5 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1987), Seite 2.