apathia

apathia (Latein)

Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ apathīa
—
Genitiv apathīae
—
Dativ apathīae
—
Akkusativ apathīam
—
Vokativ apathīa
—
Ablativ apathīā
—

Worttrennung:

a·pa·thia, kein Plural

Aussprache:

IPA: […]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] Philosophie: Leidenschaftslosigkeit, Apathie

Herkunft:

Entlehnung aus dem altgriechischen ἀπάθεια (apatheia☆) → grc[1]

Beispiele:

[1] „Sic‚ inquit ‚isti apathiae sectatores, qui videri se esse tranquillos et intrepidos et inmobiles volunt, dum nihil cupiunt, nihil dolent, nihil irascuntur, nihil gaudent, omnibus vehementioris animi officiis amputatis in torpore ignavae et quasi enervatae vitae consenescunt.‘“[2]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „apathia“ (Zeno.org) Band 1, Spalte 485

Quellen:

  1. ↑ Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „apathia“ (Zeno.org) Band 1, Spalte 485
  2. ↑ Aulus Gellius, Noctes Atticae, 19,12,10