balabundus

balabundus (Latein)

Adjektiv

Nominativ Singular und Adverbia
Steigerungsstufe m f n Adverb
Positiv bālābundusbālābundabālābundum
Komparativ
Superlativ
Alle weiteren Formen: Flexion:balabundus

Anmerkung:

Das Adjektiv balabundus ist ein Hapaxlegomenon. Handschriftlich ist auch palabundas bezeugt, das auch in dem Antwortbrief verwendet wird. Daher wird die Existenz des Adektivs balabundus angezweifelt.[1]

Worttrennung:

ba·la·bun·dus

Bedeutungen:

[1] spätlateinisch: laute, langgezogene Laute von sich gebend; blökend

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb balare  la[2] mit dem Suffix -bundus  la

Beispiele:

[1] „Hoc enim vel maxime, frater, et laboramus et laborare debemus ut unitatem a domino et per apostolos nobis successoribus traditam quantum possumus obtinere curemus et quod in nobis est balabundas et errantes oves, quas quorundam pervicax factio et haeretica temptatio a matre secernit, in ecclesia colligamus, illis solis foris remanentibus qui obstinatione sua vel furore supersederunt et ad nos redire noluerunt, discretionis et separations a se factae et ecclesiae derelictae ipsi rationem domino reddituri.“ (Cypr. epist. 45,3,2)[3]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „balabundus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 779
[1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1, „? balabundus“ Spalte 1689.

Quellen:

  1. Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1, „? balabundus“ Spalte 1689.
  2. Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1, „? balabundus“ Spalte 1689.
  3. Sanctus Cyprianus Episcopus; G. F. Diercks (Herausgeber): Opera. Pars III, 1: Epistularium (Epistulae 1–57), Brepolis, Turnholt 1994 (Corpus Christanorum, Series Latina, Band III B), Seite 221.