biadolić

biadolić (Polnisch)

Verb

Aspekt
imperfektiv perfektiv
biadolić —
Zeitform Person Wortform
Präsens ja biadolę
ty biadolisz
on, ona, ono biadoli
Imperativ Singular biadol
Präteritum on biadolił
ona biadoliła
oni biadolili
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
biadoląc biadolący —
Alle weiteren Formen: Flexion:biadolić

Worttrennung:

bia·do·lić

Aussprache:

IPA: [bʲaˈdɔlʲit͡ɕ]
Hörbeispiele:  biadolić (Info)

Bedeutungen:

[1] intransitiv, umgangssprachlich: lamentieren, wehklagen, klagen, beklagen, jammern

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb biadać → pl[1]

Sinnverwandte Wörter:

[1] biadać, lamentować, narzekać, skarżyć się

Beispiele:

[1]

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] biadolić na coś, biadolić nad czymś/kimś

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „biadolić“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „biadolić“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „biadoli%E6“

Quellen:

  1. ↑ Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1, „biadać“ Seite 26.