bielik

bielik (Polnisch)

Substantiv, m

Singular Plural
Nominativ bielik bieliki
Genitiv bielika bielików
Dativ bielikowi bielikom
Akkusativ bielika bieliki
Instrumental bielikiem bielikami
Lokativ bieliku bielikach
Vokativ bieliku bieliki

Worttrennung:

bie·lik, Plural: bie·li·ki

Aussprache:

IPA: [ˈbʲɛlʲik], Plural: [bʲɛˈlʲici]
Hörbeispiele:  bielik (Info), Plural: —

Bedeutungen:

[1] Zoologie: Seeadler (Haliaetus albicilla)

Herkunft:

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort, das etymologisch verwandt ist mit dem Substantiv biel → pl und dem Adjektiv biały → pl[1][2][3]

Synonyme:

[1] birkut

Oberbegriffe:

[1] orzeł, ptak, kręgowiec, zwierzę

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „bielik“
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „bielik“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „bielik“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „bielik“

Substantiv, m

Singular Plural
Nominativ bielik
—
Genitiv bielika
—
Dativ bielikowi
—
Akkusativ bielik
—
Instrumental bielikiem
—
Lokativ bieliku
—
Vokativ bieliku
—

Worttrennung:

bie·lik, kein Plural

Aussprache:

IPA: [ˈbʲɛlʲik]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] Landwirtschaft: Weißer Rost

Synonyme:

[1] biała rdza

Oberbegriffe:

[1] choroba

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „bielik“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „bielik“

Quellen:

  1. ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa: Słownik etymologiczny języka polskiego. 2. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14361-4, Seite 40
  2. ↑ Izabela Malmor: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. ParkEdukacja – Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa – Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-262-0146-2, Seite 46
  3. ↑ Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1, „biały“, Seite 26