blasphemabilis
blasphemabilis (Latein)
Adjektiv
| Singular | m | f | n |
|---|---|---|---|
| Nominativ | blasphēmābilis | blasphēmābile | |
| Genitiv | blasphēmābilis | ||
| Dativ | blasphēmābilī | ||
| Akkusativ | blasphēmābilem | blasphēmābile | |
| Ablativ | blasphēmābilī | ||
| Plural | m | f | n |
| Nominativ | blasphēmābilēs | blasphēmābilia | |
| Genitiv | blasphēmābilium | ||
| Dativ | blasphēmābilibus | ||
| Akkusativ | blasphēmābilēs | blasphēmābilia | |
| Ablativ | blasphēmābilibus | ||
Worttrennung:
- bla·sphe·ma·bi·lis, bla·sphe·ma·bi·le
Bedeutungen:
- [1] spätlateinisch: Lästerung und/oder Schmähung verdienend; lästerungswürdig, schmähungswürdig
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „Optemus tantummodo ne iustae blasphemationis causa simus. Quanto autem magis blasphemabile, si, quae sacerdotes pudicitiae dicimini, impudicarum ritu procedatis cultae et expictae!“ (Tert. de cult. fem. 2,12,1)[2]
Übersetzungen
[1] Lästerung und/oder Schmähung verdienend
|
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „blasphemabilis“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 840-841.
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1, „blasphemabilis“ Spalte 2042.
Quellen:
- ↑ Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „blasphemabilis“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 840-841.
- ↑ Quintus Septimus Florens Tertullianus: Opera. Pars I: Opera catholica, Adversus Marcionem, Brepolis, Turnholt 1954 (Corpus Christanorum, Series Latina), Seite 367.