cenatiuncula

cenatiuncula (Latein)

Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ cēnātiuncula cēnātiunculae
Genitiv cēnātiunculae cēnātiunculārum
Dativ cēnātiunculae cēnātiunculīs
Akkusativ cēnātiunculam cēnātiunculās
Vokativ cēnātiuncula cēnātiunculae
Ablativ cēnātiunculā cēnātiunculīs

Worttrennung:

ce·na·ti·un·cu·la, Genitiv: ce·na·ti·un·cu·lae

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] klassischlateinisch: kleines Speisezimmer

Herkunft:

Diminutiv zu dem Substantiv cenatio  la („Speisesaal, -zimmer“; von dem Verb cenare  la „essen“)

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „cenatiuncula“ (Zeno.org)