centralis
centralis (Latein)
Adjektiv
| Singular | m | f | n |
|---|---|---|---|
| Nominativ | centrālis | centrāle | |
| Genitiv | centrālis | ||
| Dativ | centrālī | ||
| Akkusativ | centrālem | centrāle | |
| Ablativ | centrālī | ||
| Plural | m | f | n |
| Nominativ | centrālēs | centrālia | |
| Genitiv | centrālium | ||
| Dativ | centrālibus | ||
| Akkusativ | centrālēs | centrālia | |
| Ablativ | centrālibus | ||
Worttrennung:
- cen·tra·lis, cen·tra·le
Bedeutungen:
- [1] klassischlateinisch: zentral, in der Mitte befindlich
Beispiele:
Wortbildungen:
- sedis centralis (Zentrale, Firmenzentrale)
- calefactio centralis (Zentralheizung)
- sedes telephonica centralis (Telefonzentrale)
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „centralis“ (Zeno.org)
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „centralis“
Quellen:
- ↑ nach Georges.