chybět

chybět (Tschechisch)

Aspekt
imperfektives Verb perfektives Verb
chybět —
Zeitform Wortform
Präsens 1. Person Sg.chybím
2. Person Sg.chybíš
3. Person Sg.chybí
1. Person Pl.chybíme
2. Person Pl.chybíte
3. Person Pl.chybějí, chybí
Präteritum mchyběl
fchyběla
Partizip Perfekt  chyběl
Partizip Passiv  —
Imperativ Singular  chyběj
Alle weiteren Formen: Flexion:chybět

Anmerkung zum Aspekt:

Dieses imperfektive, unvollendete Verb wird dort verwendet, wo die Handlung noch nicht abgeschlossen ist, sich wiederholt oder gewöhnlich stattfindet. Siehe auch Aspekt tschechischer Verben.

Worttrennung:

chy·bět

Aussprache:

IPA: [ˈxɪbjɛt]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] nicht anwesend sein; fehlen

Synonyme:

[1] nedostávat se

Beispiele:

[1] Tohle mi bude opravdu chybět.
Das wird mir wirklich fehlen.
[1] Chybějí mu peníze.
Es fehlt ihm an Geld.
[1] Nechybí mu dobrá vůle.
Es fehlt ihm nicht an gutem Willen.
[1] Tady něco chybí.
Es fehlt hier etwas.
[1] Chybí nám to nejnutnější.
Es fehlt uns am Nötigsten.

Redewendungen:

[1] tys tu ještě chyběl! — du hast mir noch gefehlt!

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] kdo chybí? — wer fehlt?
[1] chybět ve škole — in der Schule fehlen

Wortfamilie:

chyba

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Internetová jazyková příručka – Ústav pro jazyk český AV ČR: „chybět“
[1] Bohuslav Havránek (Herausgeber): Slovník spisovného jazyka českého. Prag 1960–1971: „chyběti“
[1] Oldřich Hujer et al. (Herausgeber): Příruční slovník jazyka českého. Prag 1935–1957: „chyběti“
[1] Langenscheidt Tschechisch-Deutsch, Stichwort: „chybět“
[1] centrum - slovník: „chybět“
[1] Uni Leipzig: Wortschatz-Portal „chybět“