cippus

cippus (Latein)

Substantiv, m

Kasus Singular Plural
Nominativ cippus cippī
Genitiv cippī cippōrum
Dativ cippō cippīs
Akkusativ cippum cippōs
Vokativ cippe cippī
Ablativ cippō cippīs

Worttrennung:

cip·pus, Plural: cip·pi

Aussprache:

IPA: […]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] Grenzstein
[2] Religion: Grabsäule, Leichenstein
[3] Militär: Pfahl, Spitzsäule

Herkunft:

vielleicht verwandt mit sanskritisch शेप (śepa-) → sa „Penis; Schwanz“[1]

Beispiele:

[1] „cippi pomeri stant et circum Ariciam et circum Romam.“[2]
[2] „porro homines nequam, malus ut quartarius, cippos
collegere omnes.“[3]
[2] „mille pedes in fronte, trecentos cippus in agrum
hic dabat; heredes monumentum ne sequeretur.“[4]
[2] „non levior cippus nunc imprimit ossa?“[5]
[3] „quini erant ordines coniuncti inter se atque implicati. quo qui intraverant se ipsi acutissimis vallis induebant. hos cippos appellabant.“[6]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Lateinischer Wikipedia-Artikel „cippus“
[1–3] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „cippus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 1139.
[2, 3] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1, Seite 87.

Quellen:

  1. ↑ Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „cippus“ (Zeno.org) Band 1, Spalte 1139
  2. ↑ Marcus Terentius Varro, De lingua latina, 5,143
  3. ↑ Gaius Lucilius, Saturarum fragmenta, 1255–1256
  4. ↑ Quintus Horatius Flaccus, Sermones, 1,8,12–13
  5. ↑ Aules Persius Flaccus, Saturae, 1,37
  6. ↑ Gaius Iulius Caesar, Commentarii belli Gallici, 7,73,4