czapla

czapla (Polnisch)

Substantiv, f

Singular Plural
Nominativ czapla czaple
Genitiv czapli czapli
czapel
Dativ czapli czaplom
Akkusativ czaplę czaple
Instrumental czaplą czaplami
Lokativ czapli czaplach
Vokativ czaplo czaple

Worttrennung:

cza·pla, Plural: cza·ple

Aussprache:

IPA: [ˈt͡ʃapla], Plural: [ˈt͡ʃaplɛ]
Hörbeispiele:  czapla (Info), Plural: —

Bedeutungen:

[1] Zoologie: Reiher (Ardea)

Herkunft:

gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch capla → dsb, obersorbisch čapla → hsb, tschechisch čáp → cs, russisch цапля (caplja☆) → ru, ukrainisch чапля (čaplja☆) → uk, weißrussisch чапля (čaplja☆) → be, slowenisch čaplja → sl, serbisch чапља (čaplja☆) → sr und bulgarisch чапля (čaplja☆) → bg[1]

Oberbegriffe:

[1] ptak wodny, ptak, kręgowiec, zwierzę

Unterbegriffe:

[1] czapla siwa

Beispiele:

[1]

Wortbildungen:

[1] czapli

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „czapla“
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „czapla“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „czapla“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „czapla“

Quellen:

  1. ↑ Vasmer’s Etymological Dictionary: „цапля“